Ga naar de inhoud Ga naar het zoeken Ga naar het menu
Logo van Gemeente Vlissingen

Portret van de maand

Portret van de maand oktober 2021: Heleen Rijckborst

Vrijwilliger in de palliatieve zorg: het Hospice in Vlissingen

Na haar prepensioen wilde verpleegkundige Heleen Rijckborst (66) toch graag iets blijven doen in haar oude vak. “Ik was verpleegkundige in het ziekenhuis, nu ben ik vrijwilligster in het Hospice.” vertelt Heleen. “Ik wilde een doel hebben en mijn identiteit behouden. Zorgen voor anderen, dat heb ik altijd gedaan. Zeker als je in de laatste fase van iemands leven kunt bijdragen aan een mooie tijd dan wil ik me daarvoor inzetten.”

Intensief werk

Naast de voldoening die het werk Heleen geeft is het ook intensief. “We hebben momenteel 17 vrijwilligers via Manteling maar nu er nieuwbouw wordt gezet bij Ter Reede, zijn daar straks meer mensen nodig. Zo komen er een paar verpleegkundigen bij. Meer vrijwilligers erbij is vaak wat moeilijker.”  Een vrijwilliger in dit werk moet zich in kunnen leven en het werk op het werk laten.  “Je moet het niet meenemen naar huis, dan hou je het niet vol. Dus als hier nieuwe vrijwilligers komen mogen ze eerst een dag meelopen om te kijken hoe we hier werken.”

Wens van de cliënt 

In de ochtend worden er rapporten gelezen, de cliënten verzorgd, de bedden verschoond en deelt de verpleegkundige de medicatie uit. Er zijn momenteel 5 kamers in het hospice. Familieleden kunnen er altijd binnen lopen en als iemand wil blijven slapen dan kan dat ook. “Wij werken vanuit de wens van de cliënt. Zij mogen eten wat ze willen, dat maken we dan ter plekke klaar. Maar er zijn ook kant en klaar maaltijden. Als iemand friet en een snack wil, kan dit worden gemaakt.”

(Na)zorg

Uiteraard krijg je in het werk met familieleden te maken. “Ook dat is bijzonder, het contact met de familie. Er is hier een huiskamer waar zij gebruik van kunnen maken en waar we gesprekken met elkaar voeren. Als er iemand is overleden steken we een kaars aan in de gang. Daarna begeleiden we deze persoon naar de rouwauto. Later kan er een herdenkingsdienst gehouden worden in aanwezigheid van een pastoraal medewerker. Het geeft mij veel voldoening om voor iemands welzijn te zorgen in de laatste fase van het leven.”

Wil jij ook vrijwilligerswerk doen? Kijk dan op:

http://vacaturebank.vrijwilligerspuntvlissingen.nl/welkom-bij-het-vrijwilligerspunt-vlissingen

     

Portret van de maand september 2021: Els Bootsgezel

"Niet twijfelen maar doen: vrijwilliger bij Stichting Dierenwelzijn Walcheren".

Sinds de eerste dag dat de Stichting Dierenwelzijn Walcheren in april 2020 aan de slag ging was Els Bootsgezel uit Vlissingen erbij. Haar eerste dienst draaide ze als centralist. “Toen hadden we het nog niet zo druk als nu want we waren nog niet zo bekend. We draaien in vier ploegendiensten en zijn 24 uur per dag bereikbaar.” vertelt ze. “De reden om hier aan te beginnen was puur gevoelsmatig. Gewonde of zieke dieren kun je niet aan hun lot overlaten. En mensen zijn niet altijd zelf in de gelegenheid om met een dier naar de dierenarts of dierenopvang te gaan.”

Donaties

Stichting Dierenlot helpt Dierenwelzijn aan ambulances. “Geweldig, want we draaien volledig op donaties. De brandstofkosten, onderhoud en dergelijke zijn voor onze stichting zelf. In de zomer hebben we een zomerambu in bruikleen. Dat is de drukste periode voor ons. Dan patrouilleren we ook, bijvoorbeeld op parkeerplaatsen om te kijken of er geen honden achtergelaten zijn in auto’s op warme dagen. Alles bij elkaar geeft het werk veel voldoening. De ene keer red je een dier, de andere keer moet je de eigenaar droevig nieuws brengen omdat zijn hond of kat aangereden is en het misschien niet overleefd heeft.”

Ambulance

Inmiddels rijdt Els ook zelf op de ambulance en geeft ze trainingen. “In het begin van de corona periode reden we zonder bijrijder. Daar ging ik dan, in mijn eentje, een buizerd redden die langs de snelweg was gevonden. Op dat moment moet je niet twijfelen maar handelen. Wat een beest! Ik heb hem gevangen met een vangnet en uiteindelijk overgebracht naar De Mikke. Daar is hij verzorgd en weer vrijgelaten. Ik ben geen fan van meeuwen maar ik kijk nu toch wel anders tegen ze aan. Prachtige dieren zijn het. Maar bij de uitbraak van vliegende mieren een paar weken geleden hebben we heel wat meeuwen van de weg moeten halen. Want ze gaan niet opzij als hun kostje op de rijbaan ligt…” Op dit moment heeft Stichting Dierenwelzijn Walcheren gebrek aan chauffeurs. Wil jij ook vrijwilligerswerk doen? Kijk dan op: http://vacaturebank.vrijwilligerspuntvlissingen.nl/welkom-bij-het-vrijwilligerspunt-vlissingen

     

In samenwerking met Welzijn Veere en Samen Vrijwillig Middelburg, vindt u vanaf 1 juli 2021 een keer in de 3 weken een Vrijwilligersportret in de Vlissingse Bode. Om beurten staat een vrijwilliger uit de gemeente Vlissingen, Veere of Middelburg centraal. Dit portret nemen wij elke maand op in deze rubriek.

 

Portret van de maand september 2021: Lien Willems

"De twinkeling in hun ogen, daar doe je het voor"

Aan de Hyacinthenlaan in Vlissingen is sinds kort het Hyacinthenhuis van Dagelijks Leven geopend. Een hagelnieuwe woonvorm voor mensen met geheugenverlies. Zo’n 20 bewoners hebben daar hun eigen studio en er zijn 2 gezamenlijke woonkamers. Er worden allerlei activiteiten gedaan en daar werkt Lien Willems als vrijwilliger.
"Ik werk hier nog maar net want we zijn nog maar pas geopend" verteld Lien. "Bij toeval kwam ik een oproep tegen dat men vrijwilligers zocht, dus heb ik gelijk gereageerd. Ik heb wat met ouderen. Alhoewel ik vroeger jongeren begeleidde bij Zuidwester en toen nog Arduin. Dit is heel anders maar minstens zo leuk, het is dankbaar werk."

Herinneringen

Als je in Vlissingen woont en werkt, is de kans groot dat je oude bekenden tegenkomt. Dat geldt ook voor Lien. "Heel leuk is dat. Dan kun je gezamenlijke herinneringen ophalen en dan zie je dat dat ineens weer terugkomt bij de mensen. We wandelen veel door de buurt en plots herinnert iemand zich dan dat hij of zij in die bepaalde straat waar je dan loopt, heeft gewoond vroeger. Daar speel je op in en dan komen de verhalen los. 
Bij slecht weer doen we activiteiten in de gezamenlijke woonkamer. Bijvoorbeeld oude foto’s laten zien, ook dan komt er veel naar boven. De twinkeling die je dan ziet in iemands ogen, daar doe je het voor. De blijdschap in de herkenning, het zien dat iemand plezier heeft ondanks zijn geheugenverlies. Maar gewoon even een babbeltje maken is vaak al goed. Dementerende ouderen vereenzamen vaak en dan is ieder moment van tijd en aandacht op zijn plek."

Op zoek naar vrijwilligerswerk

Lien was al eerder op zoek naar vrijwilligerswerk. In de 1e periode van de coronatijd viel het niet mee om iets te vinden, omdat er gewoon niets kon.
“Ik ben blij dat ik dit nu gevonden heb. Ik werk 2 middagen in de week en voel me er prima bij. Het is geweldig dat het Hyacinthenhuis bestaat.”

     

Portret van de maand augustus 2021: Rayan

"Geweldig dat mensen zich inzetten voor DE dag van hun leven"

Rayan is 12 jaar en heeft een zeer zeldzame vorm van botkanker, BCOR 3. Voor behandeling moet hij regelmatig naar het Prinses Maxima Centrum in Utrecht. Daar raakten zijn ouders in gesprek met een maatschappelijk werker die hen attendeerde op Make a Wish Nederland. Met 400 vrijwilligers verspreidt over het hele land, realiseren zij jaarlijks meer dan 550 wensen van ernstig zieke kinderen en jongeren tussen 3 en 18 jaar, de Make a Wish Journey.
Na maanden van voorbereiding kwam ook Rayan aan de beurt en beleefde de dag van zijn leven. "Het was fantastisch, wat heeft hij een geweldige dag gehad. Even niet ziek zijn." vertelt moeder Elize.

Avontuur

Het grote avontuur begon voor Rayan met een limousine die voor de deur parkeerde. Deze bracht het gezin de hele dag van de ene naar de andere locatie.
Om te beginnen naar Axel, waar Rayan bij de motorclub een uur lang mee mocht rijden op een crossmotor over het versierde crossterrein. Als aandenken kreeg hij een motorpak mee naar huis, geschonken door een sponsor. Daarna maakte hij een helikoptervlucht boven Zeeland.
Als klap op de vuurpijl werd hij vanuit Zierikzee naar Vlissingen vervoerd in een Lamborghini. "In de avond nog met de limousine een hamburger gehaald, maar de limo paste niet door de drive-through." vertelt Rayan lachend.

Bijzonder

"Iedereen die hier aan mee heeft gewerkt deed dit vrijwillig en op eigen kosten. Dat maakt het zó bijzonder, dat er particulieren zijn die dat willen doen voor een kind dat ze helemaal niet kennen" zegt Elize. "Naast alle sponsoren uiteraard. Echt fantastisch."

Vrijwilligers

Dat zo’n dag een hoop geregel is, weten ze natuurlijk bij Make a Wish als de beste. En al dat geregel wordt door vrijwilligers gedaan.
"Wij doen dit voor de kinderen, graag en van harte. Leuk dat jullie ons onder de aandacht brengen." zegt vrijwilligster Annemieke Vissering van Make a Wish. "Zo hopen we op nog meer vrijwilligers, sponsoren en particulieren die ons willen helpen."

      

Portret van de maand augustus 2021: Karin van Hasz

“Vrijwilliger in het Taalhuis, daar leer je zelf ook van!”

Iedere woensdagochtend is vrijwilligster Karin van Hasz te vinden in het Taalcafé in de Zeeuwse Bibliotheek. Al jaren inmiddels, want zij deed dit al toen de bieb nog in het oude pand in de stad zat.

Een taal leren spreken

"Het Taalcafé is bedoeld voor mensen die de Nederlandse taal nog niet voldoende spreken. Op school leren ze de taal, maar een taal spreken is iets anders. Als je de taal van het land waar je woont onvoldoende spreekt komen er problemen, zeker met integreren. Vaak zie je dat deelnemers verlegen zijn, juist omdat ze de taal niet goed spreken en dus dingen niet goed begrijpen. Het is een sociaal gebeuren, gebaseerd op een maandelijks thema." vertelt Karin. "Er komen verschillende onderwerpen aan bod bijvoorbeeld feestdagen, de verkiezingen, de school van je kind of wat dan ook."

Elkaars cultuur leren kennen

En juist door over zulke thema’s in gesprek te gaan, leer je elkaars cultuur kennen. "Dat maakt het zo ontzettend leuk! Want je vraagt ook altijd hoe dat dan in hun land gaat. En de mensen die hier komen zijn mensen uit alle windstreken, van over de hele wereld. Het zijn dus niet alleen vluchtelingen die een inburgeringscursus doen of al gehaald hebben. Het zijn ook mensen die door gezinshereniging hier terecht gekomen zijn of mensen wiens partner Nederlands spreekt." Karin heeft dus al menig land voorbij zien komen.

Thema’s

"Voor de coronacrisis hadden we een groep van zo’n 15 tot 20 deelnemers. We hebben geprobeerd om dat tijdens corona online te doen, maar na verloop van tijd zijn er toch veel mensen afgehaakt. Dat werkte dus niet, het face-to-face contact is belangrijk in dit geval. En niet via een scherm.
We doen dit met 3 vaste vrijwilligers en maken een rooster voor de thema’s die we gaan behandelen. Dan hebben de deelnemers duidelijkheid en kunnen zij zich voorbereiden. Wij hebben dan iedere maand 4 weken om dieper op een onderwerp in te gaan."

         

Portret van de maand juli 2021: André Colet

"Constateren, melden, aanpakken. Het werkt, al gaat het misschien niet altijd zo snel als je graag zou willen"

In 2008 is de gemeente Vlissingen begonnen met de burgerschouw. Samen met een groep inwoners bekijken zij de openbare ruimte in een bepaald gebied. Hoe ‘schoon, heel en veilig’ is het in jouw wijk of buurt?

Burgerschouw

André Colet is een van de inwoners die meedoet aan de burgerschouw. “Om hier als vrijwilliger aan mee te doen is gewoon leuk.” zegt Colet. “Er wordt vaak wat af gemopperd door mensen maar na een burgerschouw, waarbij wij melding maken van zake die opgepakt moeten worden door de gemeente, ziet men wel resultaat.”

Samen aanpakken

Gekeken wordt naar beplanting, onkruid, de netheid in een buurt, of er losse stoeptegels liggen of rommel op straat of in de bosjes. “We zien dat veel mensen zelfwerkzaam zijn en een steentje bijdragen om hun buurt leefbaar te houden. In veel gevallen faciliteert de gemeente daar in. Wij geven zaken aan, de gemeente en de inwoners lossen het samen op.”
Zo zijn er verschillende parkjes in de stad op deze manier tot stand gekomen, bijvoorbeeld het parkje aan de Landingstraat en de Singel. “Het is een prima initiatief van de gemeente om dit zo te doen. Constateren, melden, aanpakken. Het werkt, al gaat het misschien niet altijd zo snel als je graag zou willen. Maar we weten dat het aangepakt wordt.”

Diverse schouwen

In het voor- en najaar worden er zo’n 6 schouwen gehouden en één keer per jaar is er ook een avondschouw. “Dan kijken we naar de veiligheid in buurten. Incidenteel loopt er ook iemand mee van de woningcorporatie en een buurtwerker van ROAT. Zij kennen hun mensen in de buurten en weten waar ze aandacht aan moeten geven.”

Evaluatie

“Eéns per jaar komen we met z’n allen bij elkaar in het stadhuis en evalueren we het jaar. Ook al wordt er veel gemopperd, wij zien dat er ook heel veel wordt gedaan. Inwoners kunnen ook klachten melden via de website van de gemeente.”

         

Portret van de maand juli 2021: Dennis Castel

"Als het Rescue virus je in zijn greep heeft laat het nooit meer los"

Rescue Vlissingen is inmiddels een begrip in Europa. Hoe gaaf is het als je daar als vrijwilliger terecht kunt! Dennis Castel (34) vertelt hoe hij er zo ingerold is. Hij was niet werkzaam in de hulpverlening, maar werd gevraagd om iets te doen aan de website van Rescue Vlissingen.
"Ik dacht nog, nou dat doe ik een paar keer en dan is het weer klaar. Maar inmiddels ben ik vrijwillig secretaris en hoofd communicatie van Rescue." vertelt Dennis. "Als je er eenmaal in betrokken bent, grijpt het je aan en laat het je niet meer los. We hebben een vaste kern van zo'n 30 mensen die in werkgroepen verdeeld zijn in aanloop naar het evenement. In die werkgroepen zitten mensen van de ambulancedienst, brandweer, politie en dergelijke met diverse netwerken die lobbyen voor Rescue. Hierdoor kunnen we iedere 2 jaar weer een geweldig evenement op poten zetten."

Beperkt budget

Zo krijgen ze het iedere keer weer geregeld dat er mensen komen vertellen over hun vak en worden de nodige wagens, helikopters en dergelijke geshowd. Met een beperkt budget allemaal, want de deelnemers aan Rescue doen dit ook vrijwillig of in natura.

Passie

"Het is natuurlijk prachtig al dat grote jongens speelgoed dat er te zien is." zegt Dennis, "En ik krijg enorm veel energie van mensen die zo gepassioneerd over hun werk kunnen vertellen. Dat merken we ook aan de bezoekers. Tijdens de laatste Rescue werd er ook een banenmarkt georganiseerd, verschillende mensen hebben zich aangemeld voor een baan in de zorg." 
Zo snijdt het mes dus aan 2 kanten: een prachtig evenement waarbij Vlissingen op de kaart wordt gezet in binnen- en buitenland, plus een mooie kans voor organisaties en hulpdiensten om zich te promoten.

Vrijwilligers

"Op de dag zelf lopen er 1.200 vrijwilligers rond. Iedereen meegerekend, van parkeerbeambten die je de weg wijzen tot degenen die de lunchpakketten verzorgen en alles daar tussenin. Sponsorwerving was altijd een taaie klus maar inmiddels, met de 12e editie in het vooruitzicht op 17 augustus 2022 worden we al een jaar van tevoren benaderd voor een plekje op de Boulevard."

         

Portret van de maand juni 2021: Hannie de Pooter

Vrijwillig Burgeradviseur

Een luisterend oor en een passende oplossing voor vragen waar je hulp bij nodig hebt. Dat is de algemene omschrijving van de Vrijwillig Burgeradviseur.
Hannie de Pooter uit Vlissingen is zo'n adviseur. Ze kent het klappen van de zweep na zoveel jaar en is altijd bereid te helpen.

Bekend gezicht

Hannie is al jaren een bekend gezicht in Vlissingen. Zo is ze penningmeester van de Wijkraad, coördinator bij Buurtpreventie en werkt ze als postbezorger. Ze heeft een signalerende functie in de wijk en mensen weten haar te vinden. Of dat nu een oudere is die geen weg weet op het internet of met een tablet, Hannie helpt!
Maar ook bij ingewikkelder kwesties als het wegwijs maken in het land van regels betreffende aanvragen van hulp of ondersteuning. Zorg en welzijn, inkomen, wonen, recht, participatie of vervoer. Hannie weet waar ze moet zijn en geeft advies en informatie.

Dankbaar werk

Hannie: "Het is dankbaar werk, je helpt mensen echt door een oerwoud heen. Nu ben ik bijvoorbeeld bezig met iemand die een geschil heeft met een woningbouwvereniging. Huurproblematiek komt vaker voor dan je denkt. Ingewikkeld allemaal maar hier moet een oplossing komen. Daar wil ik graag bij adviseren. 
Maar ook bij kwijtscheldingen en vragen over belastingen, het betalen van rekeningen, het invullen van formulieren of hulp bij het aanvragen van zorg- of huurtoeslag. Mensen worden regelmatig naar ons doorgestuurd door Vrijwilligerspunt Vlissingen of weten mij zelf te vinden."

Signalerende functie

De signalerende functie in de wijk dankt Hannie onder andere aan haar werk als postbezorger. "Je ziet en spreekt veel mensen. Zo snijdt het mes aan 2 kanten. Als er iets is of als ik vermoed dat er iets is, dan ga ik in gesprek. Zo voorkom je bijvoorbeeld eenzaamheid onder de mensen. Even een babbeltje kan soms als zoveel doen."
Er zijn regelmatig vacatures voor Vrijwillig Burgeradviseurs. Voel jij je aangesproken en wil je ook vrijwilligerswerk doen? Kijk dan op de pagina Vrijwillig Burgeradviseur.

         

Portret van de maand juni 2021: Gerard Wortman en Bram van Lomwel 

Vrijwilligers in Speeltuin de Souburgt

Sinds jaar en dag zijn ze zo’n beetje ‘het gezicht’ van Speeltuin de Souburgt. Gerard Wortman (79) en Bram van Lomwel (76) komen er ruim na hun pensioen nog steeds 2  ochtenden in de week. Ze zijn ook op andere dagen inzetbaar.

Overgang

Na een WW periode kreeg Gerard bij toeval het aanbod om beheerder te worden in de speeltuin. "Daar hoefde ik niet lang over na te denken, ik kon weer betaald aan de slag. Nu kom ik er nog steeds als vrijwilliger.”
Al vond hij de overgang wel groot, van de Scheldebouw naar een speeltuin. "Het is ontzettend leuk. Als beheerder deed ik van alles, de toiletten en vloeren schoonmaken, heggen snoeien, grasmaaien, alles klaar zetten voor de kinderen, bedenk het maar. Het contact met al die bezoekers, groot en klein was erg leuk.”

Gebrek aan vrijwilligers

Bram hoorde na zijn pensionering dat er gebrek was aan technische en bouwkundige vrijwilligers. "Ik help mee bij het repareren van skelters, plak eens een fietsbandje, leg fietskettingen om en dat soort dingen. We onderhouden speeltoestellen. Die worden iedere maand nagekeken en daar wordt een rapport van opgemaakt. Dat moet in orde zijn, ieder jaar is daar controle op door een extern bedrijf.”
Logisch, veiligheid gaat voor alles. Zeker waar het kinderen betreft. Gelukkig hebben de mannen nooit grote valpartijen meegemaakt.

Vandalisme

Gerard: "Waar we de laatste tijd de dupe van zijn, is vandalisme. Omheiningen vernield, stoelen kapot gemaakt, de trampoline kapot gesneden en de laatste keer zijn de beveiligingscamera's er af getrokken en vernield. Dan vraag je je toch af wat iemand daar nu voor plezier aan heeft.
Wij proberen het hier leuk te houden voor de kinderen, vooral op bijzondere dagen. We hebben hier de Koningsdagviering en het Halloweenfeest met optochten. Daar loopt het hele dorp nog steeds voor uit.”

Verdelen werkzaamheden

Bram: "We verdelen de werkzaamheden zoveel mogelijk. Op het moment hebben we gebrek aan schilders voor schilderwerk aan de schuur. Hopelijk hebben we mensen enthousiast kunnen maken. Hoe dan ook, wij gaan door tot we 100 zijn!”

        

Portret van de maand mei 2021: Rachel Verhagen

Medisch vrijwilliger bij Event-Safe

Overdag geeft ze les aan moeilijk lerende kinderen, 's avonds en in de weekenden is ze medisch vrijwilligster bij Event-Safe.
Maar in coronatijd verleent ze ook nazorg in de Zeeuwse vaccinatiestraten. Rachel Verhagen (26) uit Vlissingen is een enthousiaste duizendpoot, die graag mensen helpt in geval van nood.

Training

"Jammer dat er op het moment weinig evenementen zijn, maar met Bevrijdingsfestival waren we toch gewoon paraat" vertelt Rachel.
"Er kan altijd iets gebeuren waar meerdere mensen bij elkaar, zijn dus dan zijn wij er ook. In de wintermaanden als het rustig is, krijgen wij bij Event-Safe onze EHBO trainingen en herhalingen en evalueren we wat we bij verschillende evenementen hebben meegemaakt.”

Evenementen

“Bij evenementen moet je denken aan Winter Wonderland, het Foodtruckfestival of de Sinterklaasintocht. Het ene moment is het rustig, het andere moment moeten alle zeilen bijgezet worden omdat iemand bijvoorbeeld bij een hap van een broodje een wesp heeft binnen gekregen.
Of de combinatie van drugs en alcohol tijdens een evenement, dat wil ook nog wel eens verkeerd uitpakken. Dan kan een situatie in tijd van een seconde omdraaien.”

Afwisseling

“Het werk is zeer gevarieerd en het leukste is het ontmoeten van al die mensen. Het gaat om je uitstraling zodat mensen weten dat als er iets gebeurt, jij er bent om hen te helpen en alles oké is.
Soms komen mensen van tevoren al melden dat ze ergens allergisch voor zijn of medisch iets speciaals hebben. Want hoe beadem je iemand met een canule wanneer dat nodig is? Daar worden wij allemaal prima op voorbereid."

Vrijwilliger

Iedereen boven de 18 jaar met een Oranje Kruis- of gelijkwaardig EHBO-diploma kan zich aanmelden als vrijwilliger bij Event-Safe. Intern kun je als vrijwilliger aanvullende trainingen volgen.
"Mijn vriendenkring is wel eens jaloers, want zolang alles goed gaat sta je vooraan bij een podium of optreden. Dat is boffen als je favoriete band daar dan net staat. Maar als zich iets voordoet komen we direct in actie om te helpen, want daar zijn wij voor."

      

Portret van de maand mei 2021: Lucas Waisapy

Vrijwilliger bij Stichting Mae Uku

In maart 2021 was het 70 jaar geleden dat de 1e groep Molukse KNIL-militairen in Nederland arriveerden. Ze kwamen per boot aan in Rotterdam. Er volgden nog 11 schepen met aan boord zo'n 12.500 Molukkers. Het plan was om de mensen tijdelijk te huisvesten, onder andere in Oost-Souburg.
Inmiddels bestaat de wijk al 60 jaar. En daar, midden in de wijk staat het gebouw van de Molukse welzijnsstichting Mae Uku.

4e generatie

We treffen er Lucas Waisapy, een van de vrijwilligers. Met zijn 77 jaar behoort hij inmiddels tot de 4e generatie Molukkers in de wijk.
"Ik werd jaren geleden gevraagd om het beheer en de bar op me te nemen. Dat heb ik gedaan, met veel plezier. Het bord aan de gevel heb ik zelf gemaakt. Vóór coronatijd hield ik me ook bezig met de inkoop. Nu ligt alles stil, dat is jammer want een feest geven of een verjaardag vieren kan goed hier. Daar zijn onze huizen te klein voor. En in de Beth Cherem kerk is dat ook niet mogelijk. Normaal gesproken ben ik hier iedere dag. Ik heb tot ik ging trouwen in de wijk gewoond. Nu woon ik verderop in het dorp."

Mae Uku

"Maar het is zo als gezegd, Mae Uku staat voor Komt Tesamen. Hier treffen wij elkaar." 
Voor het 2e jaar op rij kan ook het Midzomerfeest niet doorgaan. "Jammer maar ik geniet nog na van het feest van 10 jaar geleden. Toen bestond de wijk 50 jaar en dat is groots gevierd. Met een enorme tent op het grasveld hier achter, wat was het druk en gezellig."

Veel activiteiten

Lucas gaat door met zijn vrijwilligerswerk. "Er hebben zich weer wat mensen aangemeld, maar iedereen heeft druk. Zelfs de ouderen onder ons. Dat is op zich een goed teken dat zij hun bezigheden hebben, maar vrijwilligers heb je nooit genoeg. Zeker niet als je iets wilt organiseren.
Buitenom corona is er iedere dag wel iets te doen in Mae Uku. Bingo, creatieve activiteiten, line dance en de Dansgroep Bunga Cengkeh. Ook worden er wandeltochten en een badmintontoernooi georganiseerd. We ontmoeten elkaar dus heel vaak hier."

      

Portret van de maand april 2021: Anton Heystee

Vrijwilliger bij Burenhulp Paauwenburg van ROAT

Anton Heystee (81) raakte via de inloop- en koffieochtend in Westerzicht betrokken bij Stichting ROAT. "Ik ben iemand die graag anderen helpt. Of het nu kinderen, ouderen of de middenmoot zijn. Bij ROAT rolde ik eigenlijk van het een in het ander. Zo hielp ik mee met de zomerspelen. Dat is een uitdaging voor de jeugd, met zijn stormbaan, klimbaan en rodeo stier. Het is soms wel vermoeiend maar het geeft me ook veel energie."

Dienstbaar

Heystee woont zelf in Paauwenburg, een wijk waar buiten coronatijd veel te doen is. "Dat neemt niet weg dat ik me ook nu dienstbaar kan maken hoor. 
Zo zijn we er het project 'Burenhulp' begonnen. Met een grote poster in de supermarkt en flyers die mensen mee kunnen nemen naar huis worden zij geattendeerd op de mogelijkheid om een beroep op ons te doen . En die hulp varieert van het snoeien van de heg tot samen een boodschapje doen. Maar ook gewoon samen aan de koffie en een praatje maken doen we. Soms zijn de gesprekken best emotioneel. Maar dat is goed, ook daar kun je in helpen. Gewoon een luisterend oor bieden."

Eenzaamheid

De gemeente benadert bewoners in de wijk per brief en daarna maakt ROAT een afspraak voor een bezoek. Zo signaleer je ook eenzaamheid in de wijk, kom je bij mensen achter de voordeur. 
"Er is behoefte aan hulp, vaak bij alleenstaanden. Burenhulp is ontstaan naar aanleiding van hulpvragen die ons bereikten. Zoals het er nu voor staat zijn we van plan uit te breiden naar Oost-Souburg, want we zien dat het in een behoefte voorziet."

Multi-vrijwilliger

Heystee verveelt zich geen moment en geniet van de contacten. Want naast zijn vrijwilligerswerk bij ROAT (samen met zo'n 20 anderen), is hij ook actief voor de Stichting ALS.
Je kunt hem dus net zo gemakkelijk tegenkomen in Ter Reede achter een kraampje tijdens een markt. "Ach weet je, het geeft veel voldoening en ik doe het graag."

         

Portret van de maand maart 2021: Anneloes Steglich

Activiteiten organiseren in De Herberg

Aan het Bellamypark staat De Herberg, een ontmoetingscentrum en open huis voor iedereen. Anneloes Steglich (69 jaar) organiseert er met de andere vrijwilligers de activiteiten.
Anneloes is lid van de Kerkenraad van de PKN, de Sint Jacobskerk. Haar opdracht voor De Herberg is om niet alleen voor de leden van de kerk, maar voor iedereen activiteiten te creëren. Lastig in coronatijd maar Anneloes heeft genoeg ideeën die ze uit kan voeren. 

Luisterend oor

"Omdat De Herberg op een punt in de stad zit dat door veel mensen wordt gepasseerd, zijn onze ramen nu onze etalage. Zo bereiken we de mensen ook al is het nu natuurlijk veel minder. Wat wij hier doen is een luisterend oor bieden aan wie dat nodig heeft. Een kopje koffie drinken met mensen die daar behoefte aan hebben, vaak omdat zij alleen zijn. Maar wij bieden ook activiteiten aan of doen een spelletje."

Spreekuur, tabletcafé en boeklezingen

"Daarnaast wordt hier ook vergaderd, wordt er spreekuur gehouden door Schuldhulpmaatje, is er een tabletcafé waar we mensen leren omgaan met hun tablet of mobieltje. Ook houden we thema-avonden over milieu-, ethische of maatschappelijke vraagstukken en worden er boeklezingen gehouden."
Genoeg te doen dus in De Herberg. "We hebben zo'n 35 vrijwilligers en die mensen hebben we stuk voor stuk hard nodig. Onze etalage-achtige ramen gebruiken we nu om posters op te hangen met inspirerende teksten van bijvoorbeeld Nelson Mandela, Greta Thunberg of Johan Cruijff.  En in de aanloop naar Pasen komt er weer iets nieuws. We willen ook iets uitstralen zolang we nog niet open zijn.”

Voor iedereen 

"Daarnaast willen we ons nuttig maken voor de gemeenschap. Niet alleen voor de kerkleden maar zoals gezegd, voor iedereen. Wij zijn er niet alleen voor gelovigen. In het begin van de coronaperiode hebben we wat activiteiten verplaatst naar de Sint Jacobskerk. Maar ook dat bleek uiteindelijk niet verstandig ook al heb je daar genoeg ruimte. Dus we roeien met de riemen die we nu hebben. 
Mocht het echt nodig zijn dan zijn onze vrijwilligers bereid om telefonisch in gesprek te gaan."

    

Portret van de maand februari 2021: Sjaak Vermeulen

Restauratie brandweer Ford 1937

Bij vrijwilligerswerk denk je al snel aan iets doen voor een ander. Maar je kunt je ook vrijwillig inzetten om iets te willen behouden.
Zoals Sjaak Vermeulen (61 jaar), voormalig Commandant bij de Stadsgewestelijke Brandweer Vlissingen-Middelburg. Al jaren zet Vermeulen zich in voor het behoud van de brandweer Ford 1937. 
"Het mooie is dat de Ford 1937 altijd in Vlissingen is gebleven, ook toen hij al niet meer werd ingezet. Hij staat nu 25 jaar stil en het doel van onze stichting is om hem geleidelijk, zonder haast en weloverwogen te restaureren zodat hij behouden blijft voor Vlissingen." 
Dat het allemaal niet vanzelf gaat mag duidelijk zijn. "Gelukkig zijn er nog steeds onderdelen voor de V8 motor te koop via internet, want die moeten vaak uit het buitenland komen. Maar het werk aan de carrosserie is allemaal handwerk. Wij hebben 15 vrijwilligers in onze vrijwilligerspool, waarvan er 7 tot de vaste kern behoren.

Plan

"Op woensdagavond is het onze vaste klusavond. De wagen heeft jaren in de kazerne in Oost-Souburg gestaan. Daar kwam een waterwagen bij, dus was er geen plek meer voor de Ford. Nu staat hij in de kazerne aan de Olympiaweg in Vlissingen.
Het plan ligt er om als de wagen optisch en motorisch in orde is, hem ten toon te stellen in een glazen vitrinegebouw. En om hem te gebruiken bij evenementen als jaarmarkten, Rescue Vlissingen, oldtimer shows, een open dag of in de verhuur als trouwauto voor een brandweer collega."

Stichting Brandweerford 1937

In 2003 werd de Stichting Brandweerford 1937 opgericht. Uiteraard kon er niet direct met de restauratie begonnen worden. Binnen enkele jaren hadden de vrijwilligers voldoende geld bij elkaar om te kunnen starten.
"Daar ging wel het nodige aan vooraf. We kregen van de gemeente destijds een startersbedrag en zijn driftig op zoek gegaan naar sponsoren. Gelukkig hebben we die gevonden en daarnaast ook het nodige van particulieren ontvangen. Er zijn bedrijven die ons steunen in het uitvoeren van werk. Een bedrijf dat het spuitwerk kosteloos doet, een glashandel die spiegels heeft geleverd of een woonwinkel die de lederen banken in de wagen heeft gerepareerd. En wij als vrijwilligers rekenen ook wel eens zelf iets af. Dat gaat dan zo." 

        

Portret van de maand januari 2021: Hans Tuinstra

Meehelpen in het Odensehuis

Het Odensehuis is een inloophuis voor mensen met dementie en hun mantelzorgers, dat hen in een ongedwongen en informele sfeer advies en ondersteuning biedt. Het is laagdrempelig en heeft een informele sfeer. Met als uitgangspunt: een samenleving waarin men naar vermogen kan blijven deelnemen, zolang mogelijk wordt aangesproken op eigen ideeën en verantwoordelijkheden en elkaar naar behoefte en mogelijkheid ondersteunen.
Hans Tuinstra ging als mantelzorger voor zijn vrouw geruime tijd mee naar het Odensehuis. Na haar overlijden is hij er blijven hangen, nu als vrijwilliger voor de andere deelnemers.

Hans:
"Mensen die hier komen hebben last van vergeetachtigheid, geheugenverlies of beginnende dementie. Door hen hier te helpen tijdens activiteiten als houtbewerking, houtbranden, bloemschikken of iets maken van papier draag ik mijn steentje bij. Als de deelnemers aan het einde van de dag weer naar huis gaan met een glimlach op hun gezicht. Die glimlach geeft me voldoening en bevestigd dat ik het niet voor niks doe.
Op deze manier kunnen mensen nog meedraaien in de maatschappij. We laten mensen hier doen wat ze nog kunnen en waar nodig ondersteun ik hen. Ik vind het leuk om te doen, zo heb ik wat om handen. Ik heb hier mijn plekje wel gevonden."