Ga naar de inhoud Ga naar het zoeken Ga naar het menu
Logo van Gemeente Vlissingen

2019

Held van januari

Januari 2019: Lenie Stroo-Goedhart

"Soms komen mensen in paniek binnen"

Op vrijdag 7 december werd Lenie Stroo-Goedhart door de gemeente Vlissingen uitgeroepen tot Vrijwilliger van het jaar. Deze 75-jarige held ontving in de Sint Jacobskerk een oorkonde en de gouden Naereboutspeld. Sinds de oprichting van de Stichting In en Uitloophuis in 1994 is zij als vrijwilligster nauw betrokken. Als lid maar ook als voorzitster. Daarnaast was Lenie 15 jaar de motor van het tweedehandswinkeltje ‘Ons Hoekje’. Lenie is trots op haar prijs; “Het is een hele mooie waardering”.

Door Inge Caljouw

Zenuwachtig

“De uitreiking van de Frans Naereboutprijzen was een schitterende avond, maar ik was wel zenuwachtig. Ik ben meer iemand die achter de schermen het werk doet en nu moest ik in mijn eentje naar voren komen. Het is een heel mooi gebaar van de gemeente. De oorkonde hang ik in mijn slaapkamer”, zegt Lenie trots. Ze is ook blij met de aandacht in de pers voor het In en Uitloophuis. Lenie vertelt over de stichting: Het In en Uitloophuis is niet van de een op de andere dag ontstaan. Lenie: “Begin jaren 90 begon een groepje mensen met brainstormen over een nieuwe stichting. Ze vroegen mij erbij. Er moest een plek komen waar iedereen welkom was. Na drie jaar vergaderen over locatie, doelgroep en de financiering werd het In en Uitloophuis daadwerkelijk opgericht.”

Smalle beurs

Het In en Uitloophuis is een plek waar minima en eenzame mensen hulp krijgen bij diverse problemen. Lenie zegt: “Soms komen mensen hier helemaal in paniek binnen, omdat ze bijvoorbeeld hun gemeentelijke belastingen niet kunnen betalen. We ondersteunen ze zelf en als dat niet lukt, verwijzen we ze door naar het Walchers Platform voor de Minima. Het In en Uitloophuis is ook een ontmoetingsplek; mensen kunnen hier kaarten, sjoelen, kaarten maken, of gezellig kletsen met een bakje koffie. Daarnaast vieren we de verjaardagen van iedereen, het is altijd heel gezellig. Het zijn mooie mensen, de bewoners van Middengebied. Ik heb iets speciaals met ze. Veel van hen moet met weinig geld rondkomen. Die help ik graag”, aldus Lenie.

Jubileum

“Het In en Uitloophuis begon met helemaal niets. Met giften en fondsen schafte ik de inboedel aan, daarnaast zorgde ik voor de komst van meerdere vrijwilligers. Het was voor mij een drukke tijd, maar ik ben trots op wat er nu staat. Tegenwoordig verzorg ik de koffieochtend op dinsdag en spring ik bij waar nodig. Ook bezoek ik regelmatig oud-bezoekers in het bejaardentehuis, die niet meer in staat zijn hierheen te komen. Naast mijn werk hier doe ik nog wat kleine werkzaamheden voor de kerk, zoals collecteren en koffie schenken. In maart 2019 bestaat het In en Uitloophuis 25 jaar. Dit jubileum vieren we met een receptie en een etentje met de vrijwilligers. Dat is denk ik een mooi moment om te stoppen met mijn vrijwilligerswerk.”



Held van februari

Februari 2019: Eef de Nooijer 

“Vrolijke dag door ‘simpel’ kaartje”

Zo’n 600 mensen krijgen regelmatig post van Project Postmaatje. Het is een project van Stichting Eefies van Eef de Nooijer. Deze 38-jarige held heeft een passie voor schrijven en dat zet ze nu in voor eenzame mensen en ouderen. “Tien jaar geleden verloor ik mijn moeder; zij leerde mij altijd om goed te zijn voor oudere mensen en dieren. Dit heb ik helemaal overgenomen. Het is mooi dat nu zoveel mensen door een ‘simpel’ kaartje een vrolijke dag of zelfs week beleven.”

Door Inge Caljouw

Professioneler

Voor het bestaan van de stichting kwam Eef op het idee om eenzame ouderen een kaartje te schrijven. “Ik stapte naar Verpleeghuis Ter Reede, daar kreeg ik de adressen van 30 ouderen. Ook andere bejaardentehuizen schreef ik aan en kreeg ik positieve reacties van. Ik kwam er snel achter dat ik deze mensen niet allemaal in mijn eentje kon aanschrijven, dus ging ik op zoek naar schrijvers. Met de oprichting van mijn stichting werd het allemaal wat professioneler”, aldus Eef.

Ouderenfonds

Niet alleen oudere mensen krijgen post van Project Postmaatje, iedereen die blij wordt van een kaartje mag zich aanmelden. Eef: “Ook eenzame tienermeisjes vragen mij of ze post mogen ontvangen. Daar geven we uiteraard gehoor aan.”

Het Nationaal Ouderenfonds organiseert sinds dit jaar de post naar de 65-plussers. Eef zegt hierover: “Adressen van ouderen krijgen is tegenwoordig heel lastig, zeker met de nieuwe privacywetgeving. Veel mensen binnen een ouderenorganisatie moeten erover mee beslissen of ik een adres krijg. Via het Ouderenfonds kan dit veel sneller gaan. De ouderen die al post kregen, behouden hun maatje wel.”

Hospice

We verzorgen ook eenmalige acties. Dan krijgt een persoon honderden kaartjes om hem of haar een hart onder de riem te steken of in het zonnetje te zetten. Laatst schreven we naar een 38-jarige man die in een hospice verbleef en waarvan zijn vriendin hem had verlaten. De waardering van deze man voor de stapels kaarten was enorm.  Zo hoor je soms hele aangrijpende en mooie verhalen tijdens dit werk. Een andere vrouw nam haar ontvangen kaarten een jaar lang mee in haar tas om ze vol trots te laten zien aan mensen, zo aandoenlijk.”

Hoelahoepen

Eef werkt doordeweeks bij Gors met mensen met een verstandelijke beperking. “Mijn moeder werkte ook met deze doelgroep, het is heel dankbaar werk.” Om fit te blijven voor al haar bezigheden doet Eef aan hoelahoepen met bodyhoop. “Dit doe ik voor een zenuw in mijn rug die bekneld zat, dat gaat nu door deze sport gelukkig een stuk beter.” Gelukkig maar, zo kan Eef haar schrijfpassie voor eenzame mensen voortzetten. Ze gaat zich verder richten op het ontwikkelen van een platform voor eenmalige kaartacties. Mensen die behoefte hebben aan een kaartje, mogen zich opgeven bij Eef. “Ik hoop dat meer mensen ons weten te vinden de komende tijd.”  

 

Held van maart

Maart 2019: Jan van Tillo   

“Regelmatig zit ik met een meetlint op de grond”

Via zijn vrouw die lid was van Boccia Vereniging Boules Plesant raakte Jan van Tillo ook betrokken bij deze vereniging. Zijn vrouw heeft de ziekte Multiple Sclerose (MS) en kan niet meer zelfstandig naar de boccia-vereniging. De 66-jarige Jan is inmiddels onmisbaar voor Boules Plesant. Hij is nu ruim 13 jaar vrijwilliger bij deze vereniging en is nationaal scheidsrechter en voorzitter. “Het mooie van deze sport is dat de mensen met een zware lichamelijke beperking het ook kunnen doen”, aldus de held van deze maand.

Door Inge Caljouw

Paralympische sport

Boccia is een Paralympische miksport. Het wordt gespeeld met zachte ballen en met name beoefend door mensen met een zware motorische beperking. Doel van het spel is om je eigen rode of blauwe ballen dichterbij de witte doelbal (de Jack) te plaatsen dan de tegenstander. “Ik zit regelmatig met een meetlint op de grond om te kijken welke bal het dichtste bij ligt. Het is belangrijk voor de spelers dat we het meetwerk zo secuur mogelijk doen.”

Wedstrijden

De leden van Boules Plesant spelen wedstrijden in heel Nederland. Jan zegt: “Met de bus van Verpleeghuis Ter Reede gaan we een aantal dagen per jaar op pad. Deze bus kan ik gebruiken, omdat ik ook vrijwillig chauffeur ben voor de ouderen van Ter Reede. De bus kan wat Jan betreft voller. “We hebben momenteel 13 leden bij onze boccia-vereniging, dat vind ik erg weinig. Er moeten toch meer mensen zijn die deze prachtige sport willen doen? Iedereen mag zich aanmelden.”

Gootspelers

De boccia-sport is toegankelijk voor iedereen. Je mag de bal met je handen of voeten spelen, of als dit niet lukt met behulp van een goot. Hierbij mag je hulp krijgen van een assistent, die met de rug naar het speelveld zit. Jan is ontroerd als hij gootspelers in actie ziet. “Wij hebben zelf geen gootspelers, maar als ik ze op wedstrijddagen bezig zie heb ik daar veel bewondering voor. Ik zag laatst een jongen die niet kan praten; hij communiceert met zijn handen en voeten. Met behulp van zijn assistent (zijn vader in dit geval) en de goot gaat de bal het veld is, dat is prachtig om te zien.”

Thuiswedstrijddag

Op 13 april organiseert Boules Plesant een thuiswedstrijddag. Boccia-spelers uit heel Nederland komen naar Oost-Souburg om hun wedstrijden te spelen. Jan: “Met een aantal vrijwilligers starten we de dag ervoor al met het neerleggen van negen velden en de dag zelf vlieg ik van hort naar her om alles in goede banen te leiden. Ik doe dit met veel liefde en plezier.” Jan is ook landelijk scheidsrechter bij boccia-toernooien in Nederland en België. “Het is soms millimeterwerk bij het meten. Ik maakte een keer bijna een meetfout, waardoor iemand van het Nederlands kampioenschap afgehouden zou worden. Gelukkig kon ik mijn fout op tijd herstellen.”    

  

Held van april

April 2019: Ada Visschers

"Mijn vrijwilligerswerk is een opstap naar betaald werk"

Ze zat jarenlang in een financiële en mentale dip, maar kwam er met hulp weer helemaal uit. Ada Visschers wil nu andere mensen helpen waarmee het niet zo makkelijk gaat. De held van deze maand doet vrijwilligerswerk bij Wijkcentrum de Burgerij, daarnaast werkt ze sinds een paar maanden vrijwillig bij de Sociale Cliëntenraad Walcheren. Het liefst werkt deze bezige bij fulltime, maar gezondheidsklachten houden haar tegen. Ada: "Het vrijwilligerswerk wat ik doe en de cursussen die ik volg, moeten een opstap zijn naar betaald werk."

Door Inge Caljouw

Administratie

Ada deed vrijwilligerswerk bij het Majoraat (wat in 2017 doorging als Wijkcentrum de Burgerij) en ze werkte in de horeca voordat ze gezondheidsproblemen kreeg. Na een jaar ziek zijn pakte ze in 2017 de draad weer op als vrijwilligster bij Wijkcentrum de Burgerij. Ada werkt graag met computers. Bij het wijkcentrum doet ze de administratie. "Ik maak flyers, zorg dat alle activiteiten op rolletjes verlopen, ik houd de betalingen bij, regel de bestellingen, eigenlijk al het computerwerk neem ik op me. Daarnaast zet ik koffie en ben ik af en toe gastvrouw.
Omgaan met mensen in combinatie met werken achter de computer doe ik het liefste. Met deze vrijwilligersfunctie leer ik de bewoners en de wijk Paauwenburg een stuk beter kennen", vertelt Ada verder. "Die betrokkenheid bij de wijk vind ik ontzettend leuk. De mensen komen soms naar me toe om hun waardering uit te spreken voor wat je doet, dat inspireert mij om verder te gaan."

Activiteiten

In het wijkcentrum werkt Ada 2-3 dagdelen in de week, als haar gezondheid het toelaat. Ada vindt het goed en nuttig dat het wijkcentrum er is. "Het wijkcentrum heeft als doel om bewoners van de wijk uit hun isolement te halen en om jeugd, ouderen en iedereen eigenlijk bij elkaar te brengen. Dit doen we door het organiseren van (creatieve) activiteiten, filmmiddagen, bridgespelletjes en etentjes. Mensen kunnen ook een kop koffie komen drinken en een praatje maken met elkaar. Het voelt goed om hier met een fijne groep collega’s onderdeel van uit te maken."

Coach

Ada wil op een gegeven moment weer naar een betaalde baan. “Coach worden, dat spreekt mij aan”, zegt Ada gepassioneerd. “Ik wil mensen helpen om niet bij de pakken neer te gaan zitten als het even tegen zit. Ik heb zelf in de schuldsanering gezeten, dat is een heel ellendig gevoel, maar je moet wel verder.” Met haar vrijwilligerswerk bij de Cliëntenraad hoopt Ada haar doelen te bereiken. Ze is adviseur en helpt mensen met formulieren invullen en kwijtschelding aanvragen. Intussen doet Ada een cursus Arbeidsrecht en Sociale zekerheid. Met haar gedrevenheid is niets mis, ze kwam uit een diep dal, maar ze is trots op waar ze nu staat!

   

Held van mei

Mei 2019: Marijke van den Bosse 

“Bij ons vind je altijd een uniek cadeau”

In de Walstraat 31 kunnen Vlissingers al meer dan 30 jaar eerlijke producten kopen bij de Wereldwinkel. Eén van de vrijwilligsters van het eerste uur is de 67-jarige Marijke van den Bosse. Vanuit de kerk ontstond een werkgroepje met het initiatief om een vestiging in Vlissingen te starten. “Met hulp van de landelijke vereniging van de winkel, de gemeente Vlissingen en veel vrijwilligers werd onze wens vervuld”, vertelt Marijke. “Het is een goed initiatief, ik ben een voorstander van eerlijke handel en dat het geld op de juiste plek komt. Dat is waar de Wereldwinkel voor staat.”  

Door Inge Caljouw

Beter leven

Bij de Wereldwinkel draait het om eerlijke prijzen. Mensen in ontwikkelingslanden maken producten die ze zonder tussenhandel verkopen. Zo krijgen de mensen die vaak in armoede leven de prijs die ze verdienen. De makers zijn bijvoorbeeld Ethiopische koffieboeren, Indiaanse houtsnijders en Thaise keramisten. Marijke staat helemaal achter het principe van de Wereldwinkel. “Met het inkomen dat zij verdienen door de verkoop van hun producten, kunnen ze een beter leven opbouwen. Dat is heel mooi als je daaraan bij kunt dragen.”

Handgemaakt

Twee keer per jaar gaat Marijke naar het centrale inkoopcentrum Fair Plaza in Culemborg. Ze zegt: “Daar komen de producten binnen. Ik vind het fijn om de producten eerst zelf te zien en soms even vast te houden. De producten die wij geschikt achten voor onze winkel bestellen wij.” Marijke verzorgt samen met haar collega’s de inkoop en het prijzen van de producten.
Ze staat zelf een half dagdeel in de winkel als verkoopster. “Het valt op dat vooral toeristen en vaste klanten ons weten te vinden. We hebben een variëteit aan spullen allemaal met de hand gemaakt. Geen product is hetzelfde, dus vind je bij ons altijd een uniek cadeau. Ook mensen die wat minder te besteden hebben, kunnen bij ons prima een aardigheidje kopen.”

Vrijwilligers

Veel Wereldwinkels in Nederland moeten de laatste jaren hun deuren sluiten, vanwege een gebrek aan vrijwilligers. “Heel zonde”, vindt Marijke. “We hopen onze vestiging nog lang open te houden. Nieuwe vrijwilligers mogen zich altijd aanmelden en zijn hard nodig, daar moet de Wereldwinkel het van hebben”, zegt de held van deze maand hoopvol.
Ze is zelf helemaal op haar plaats bij de Wereldwinkel. “Het contact met de klanten en collega’s, dat maakt het werk leuk hier. Daarnaast is het een hele nuttige job, dat voelt goed om te doen.”

Kinderbescherming

Marijke was altijd al betrokken met de minderbedeelden in deze maatschappij. Ze werkte jarenlang bij de kinderbescherming. “Het was mooi om de kinderen die het moeilijk hadden te kunnen ondersteunen.” Nu hoopt Marijke nog jarenlang mensen in ontwikkelingslanden indirect een steuntje in de rug te geven.
Tegen mensen die onbekend zijn met de Wereldwinkel wil ze zeggen: “Loop eens binnen, we hebben vaak leuke aanbiedingen en bijzondere producten die je nergens anders ziet!”