Ga naar de inhoud Ga naar het zoeken Ga naar het menu
Logo van Gemeente Vlissingen

2018

Linda van der Geugten

Januari 2018: Linda van der Geugten

'Ik zet mijn voormalige werk als organisator hier als hobby voort'

Ex-zakenvrouw trekt kar huiskamerproject Papegaaienburg

Ze werkte jarenlang bij een bedrijf dat ziekenhuizen voorziet van instrumenten voor operatiekamers.  Linda van der Geugten (66 jaar) was werkzaam bij de sales- en marketingafdeling. Evenementen organiseren en projecten uitvoeren is haar ding. Het zijn kwaliteiten die uitstekend van pas komen bij haar vrijwilligerswerk voor Bewoners Welzijnsvereniging Weyeblick en omgeving in Papegaaienburg.

TrefPunt73

Linda is projectcoördinator en bestuurslid van de welzijnsvereniging. Ze vertelt over de totstandkoming: "Vanaf de oplevering van de Weyeblickflat in 2008 was er een recreatieruimte met welzijnsactiviteiten op nummer 11. Tot zorgorganisatie SVRZ liet weten dat ze de ruimte gingen verkopen en dat de gebruikers naar iets anders moesten uitkijken. De ouderen zaten zonder dagbesteding. Wij als bewoners staken de koppen bij elkaar en met hulp van subsidies van de gemeente Vlissingen runnen we sinds 2015 ons eigen huiskamerproject."
De vereniging huurt één van de woningen van de flat Weyeblick, genaamd 'TrefPunt73'. Het doel van de vereniging is, ouderen een plek bieden om samen te komen. Linda: "Het is genieten om met ouderen mensen te werken en naar hun verhalen te luisteren. Ze hebben veel meegemaakt en ze weten zoveel van de geschiedenis van Walcheren. De meesten maakten de oorlog mee en vertellen indrukwekkende verhalen over het platbombarderen van Middelburg en hoe Vlissingen eruit zag in de jaren 60."

Activiteiten

De vereniging heeft veel aan de werkervaring van Linda. "Het is mooi om de kennis die ik heb over het opzetten van projecten, hier te gebruiken." Linda coördineert verder de lopende activiteiten, stuurt andere vrijwilligers aan en draagt zorg voor de interne en externe communicatie.
Linda: "Vaste onderdelen zijn de koffieochtend, bridge en de creatieve workshops. Maandelijks hebben we bloemschikken en het tablet/informatiecafé, 2x per maand is er een schilderclub en 6x per jaar eten we met elkaar."

Groei

"Het is vaak een drukke bedoeling bij nummer 73, we krijgen steeds meer leden. De groep met ouderen blijft groeien. Ik hoop dat onze activiteiten de volgende generatie, die voor ons gaat zorgen, inspireert om op dezelfde voet verder te gaan." De bewoners van de Weyeblick flat hoeven in ieder geval nog niet te vereenzamen. Linda zorgt ervoor dat de 51 tellende leden op de hoogte blijven van de nieuwe activiteiten. "Iedereen ontvangt regelmatig een nieuwsbrief in de bus, zodat ze niks hoeven te missen. De mensen zien wat ik doe; ze zijn altijd zo dankbaar. Ik ben veel tijd kwijt aan mijn vrijwilligersbaan, maar dat is het werk dubbel en dwars waard!" 



Willem Anemaet

Februari 2018: Willem Anemaet

"Het is eigenlijk een wonder dat de Sint Jacobskerk nog in Vlissingen staat"

"Het is eigenlijk een wonder dat de Sint Jacobskerk nog in Vlissingen staat", vertelt Willem L. Anemaet. Deze 85 jarige kerkkenner begeleidde de restauratie van de Sint Jacobskerk in 1997 vanaf het eerste begin. Hij sprokkelde geld bijeen en werkte enorm hard. Dit alles nadat de kerk allerlei rampen overleefden. Zoals zware overstromingen (1906 en 1953), een felle brand (1911) en knallende granaten (1940-1945).

Restauratie

"Zo’n 34 jaar geleden nam ik zitting in de kerkraad. Vanwege financiële redenen moest de gemeente Vlissingen één kerk slopen. ‘Niet die prachtige Sint Jacobskerk’, dacht ik toen. Na beraad werd de Johanneskerk in de Bonedijkestraat te gronde gericht." In 1997 werd de Sint Jacobskerk gerestaureerd. Willem kreeg hier de leiding over. Een groep van 15 vrijwilligers werkte zich 3 jaar lang helemaal uit de naad om de kerk weer op orde te krijgen.
Willem: "De kerk was in hele oude staat, dat kon zo niet langer. We kregen subsidie van het Rijk en 1,7 miljoen gulden aan donaties voor de restauratie, dat was geweldig. We werkten van 8 tot 18.00 uur door. Er waren ook een aantal gedetineerden die een taakstraf hadden en onbetaald meewerkten. Het was hartstikke gezellig altijd. Vrijwilliger zijn voelt heel anders dan een betaalde baan hebben. Bij dat laatste kun je een snipperdag nemen, maar als je met zijn allen vrijwillig keihard werkt aan een bepaald doel, dan blijf je niet thuis. Het gaf zoveel plezier, ik zou het zo weer doen."

Vraagbaak

5 jaar na de restauratie is de Stichting Instandhouding Sint Jacobskerk Vlissingen opgericht. Tot op heden is Willem nog steeds een enthousiast en vitaal bestuurslid van deze stichting. Maar vooral ook een vraagbaak op bouwkundig terrein. Hij kent elke steen, leiding, draadje, hoeken en gaten van de kerk.

Afbouwen

Willem deed in zijn leven meer vrijwilligerswerk. Hij zat in de evenementencommissie van de Sint Jacobskerk, hij was bestuurslid van de Huurdersvereniging L’Escaut en hij werkte in de jachthaven  voor watersportvereniging de Schelde.
De komende maanden wil Willem zijn laatste vrijwilligersbaan bij de Sint Jacobskerk gaan afbouwen vanwege zijn hoge leeftijd en de zorg voor zijn vrouw. "Maar ik blijf betrokken als adviseur", zegt hij bevlogen.

Sfeer

De Sint Jacobskerk is nu een verwarmd 'theater' dat 850 bezoekers kan bergen. Het is één van de mooiste kerken die er is volgens Willem. Hij zegt: "De sfeer en de eenvoudige stijl zonder veel opsmuk, daar houd ik van. Tijdens kerkdiensten ga ik altijd achterin zitten, dat is de mooiste plek in de kerk. Daar zie ik alles; elk plekje heeft een verhaal. Het is machtig mooi om dat in een oogopslag te zien."

 

Joost de Munck

Maart 2018: Joost de Munck

"Michiel de Ruyter populairder dan Sinterklaas"

In de huid kruipen van Michiel de Ruyter, dat wil toch iedere jongen? Joost de Munck is vrijwilliger bij het Zeeuws maritiem muZEEum en transformeert regelmatig tot onze zeeheld. Zijn sikje heeft hij speciaal voor deze rol laten groeien. Voor de verdere aankleding zorgt Trude Waasdorp, zij maakt van Joost een sprekend lijkende Michiel. "Het duurt bijna een half uur om volledig om te kleden. Ik ben trots om in Vlissingen in een stukje Vlissingse geschiedenis te lopen", aldus Joost.

Ziek

Joost werkte bij Zalco BV, een bedrijf dat failliet ging in 2011. Hij zat vanaf toen zonder werk, wat hem letterlijk ziek maakte. "Ik stortte helemaal in, het was een enorme klap voor mij. Na een jaar ging het weer wat beter en wilde ik wat gaan doen." Sinds 4 jaar is Joost werkzaam bij het muZEEum. In de weekenden is hij aanwezig als sleutelhouder en manusje van alles; hij opent de deur, haalt het alarm eraf, ontvangt de supposten, maakt de balie klaar en is behulpzaam waar nodig.
Door de week begeleidt Joost kinderen door het muZEEum. "Het is allemaal nieuw voor die jonge gasten. Van brave knaap tot bolleboos, ze zijn allemaal enthousiast als ze hier binnenstappen. Wij dragen uit dat Vlissingen een schitterende stad is, de kinderen mogen daar trots op zijn. Het meest bijzondere van het muZEEum vind ik het uitkijktorentje met zicht op zee; je gaat bijna 400 jaar terug in de tijd. Kinderen moeten dit gezien hebben.
De geschiedenis moet zo goedkoop mogelijk blijven voor kinderen. Het is spannend of we de subsidie voor het muZEEum weer krijgen, in 2019 beslist de gemeente hierover. Het zou een ramp zijn als we moeten sluiten."

Metamorfose

De aanwezigheid van schoolklassen in het muZEEum is voor Joost vaak het moment om de metamorfose naar Michiel te ondergaan. Met alles erop en eraan. Sabel, mes, dolk, sjerp, admiraalsstaf, pruik, hoed, broek, beenkappen, ring, ambtsketen, vest en jas behoren tot zijn uitrusting.
Joost: "Het pak is speciaal op mijn maat gemaakt en de gehele uitrusting weegt 15 kilo. Dat is behoorlijk zwaar, maar de glimlach van een kind maakt het helemaal goed. Als ik bij de deur sta, dan steken mensen de straat over om met mij op de foto te gaan. Mooi is dat. Ik ben populairder dan de Sint!"

Jarig

Op 24 maart is Michiel de Ruyter jarig. Dat wordt dit jaar een bijzondere happening in het muZEEum. Michiel neemt die dag zijn vrouw Anna mee. Trude is al druk in de weer met het kostuum voor de vrouw. Vijf rokken krijgt ze aan, de verdere aankleding van Anna kan iedereen zien op het verjaardagsfeestje van Michiel!

  

Gerda van Ombergen

April 2018: Gerda van Ombergen 

"Eenzame mensen met een lichamelijke beperking wil ik in contact brengen met anderen."

"Als het aan Gerda van Ombergen ligt hoeven mensen met een lichamelijke beperking in Vlissingen niet te vereenzamen. Ze is al 7 jaar vrijwilligster bij de Zonnebloem afdeling Vlissingen. Met hart en ziel zorgt ze ervoor dat mensen die door ziekte, ouderdom of handicap fysiek beperkt zijn, aan leuke activiteiten kunnen deelnemen. “Organiseren is een passie van mij, het zit in de genen denk ik”, aldus de 68-jarige Gerda.

Door Inge Caljouw

Sociale contacten

Gerda werkte tot zes jaar geleden bij de inkoop van het ziekenhuis in Vlissingen. Daarna ging ze met pensioen. Om een abrupte overgang naar een werkeloos leven te voorkomen, begon ze een jaar voor haar pensioen met haar vrijwilligerswerk bij de Zonnebloem. Ze zegt: mensen met een lichamelijke beperking die slecht hun huis uit kunnen en daardoor weinig sociale contacten hebben wil ik in contact brengen met andere mensen. Het is ook een doel van de Zonnebloem.”

Dankjewel

“Om er een beetje in te komen begon ik bij de Zonnebloem als secretaris, maar de laatste drie jaar ben ik penningmeester. Tijdens mijn werk in het ziekenhuis werkte ik veel met cijfertjes, dat doe ik nog steeds graag”, aldus Gerda. Naast het penningmeesterschap organiseert Gerda de jaarlijkse Zonnebloemloterij en ze bedenkt en regelt alle activiteiten voor deze vereniging. Gerda: “Het is een uitdaging om nieuwe uitstapjes te bedenken, waarbij ik rekening houd met de wensen van de gasten. Naast de incidentele activiteiten, zijn de vaste nummers: de boottocht, de feestmiddag en het voorjaarsuitje. Het is zo’n dankbaar werk, het is altijd dankjewel en een handdruk na afloop.”

Weersomstandigheden

“We organiseerden eens een boottocht”, vertelt Gerda verder. “Iedereen was aan boord, maar we mochten niet varen door slechte weersomstandigheden. Ik haalde thuis wat gezelschapsspelletjes op en we hadden met zijn allen een ontzettend leuke dag, zonder te varen! De mensen zijn blij dat ze even uit hun isolement zijn, daar gaat het om.”Gerda’s man is ook betrokken bij de Zonnebloem; hij is voorzitter van het regiobestuur en staat op de lijst van vrijwillige chauffeurs voor de Zonnebloemauto. “Sinds kort staat zo’n auto in Goes; als mensen met een handicap een dagje weg willen, kunnen ze deze voor een betaalbare prijs huren”, vertelt Gerda.

Lingerie

Gerda is bijna fulltime vrijwilligster. Ze is nog volop betrokken bij de personeelsvereniging van het ziekenhuis als penningmeester en evenementenorganisator. Daarnaast staat ze op vrijdagochtend in het bakkerswinkeltje in Verpleeghuis Ter Reede. Als ze even niet werkt, besteedt ze tijd aan haar bijzondere hobby: lingerie naaien. Met zes vrouwen zit ze in een clubje. “Ik doe dit al meer dan tien jaar met veel plezier en draag alle setjes zelf.” 

   

Gina Boogaard

Mei 2018: Gina Boogaard 

"Vaak willen de ouders dat ik blijf komen, maar ik ben dan weer nodig in een nieuw gezin"

De vacature van de VoorleesExpress Vlissingen op de website van het Vrijwilligerspunt Vlissingen trok meteen de aandacht van Gina Boogaard. “Dat is op mijn lijf geschreven”, dacht ze zo’n vijf jaar geleden toen ze de vacature zag staan. Gina werkt graag met kinderen en houdt van boeken en voorlezen. De ideale combinatie voor haar werk als voorleesvrijwilligster. Dit voorjaar is Gina gekoppeld aan een Bulgaars gezin. “Het jongetje waaraan ik voorlas was in het begin erg verlegen, maar dat is nu helemaal over”, aldus de 55-jarige Gina.

Door Inge Caljouw

Taalachterstand

De VoorleesExpress geeft kinderen met een Nederlandse taalachterstand extra aandacht. Twintig weken lang komt een vrijwillige voorlezer thuis bij een gezin met kinderen van 2 tot en met 8 jaar. Dit zijn kinderen die moeite hebben met de Nederlandse taal. Gina zit in haar vijfde seizoen als voorleesvrijwilliger. Verschillende talen en culturen zag ze voorbijkomen. Ze las voor in een Turks, Pools, Marokkaans en Nederlands gezin. “Het is overal even leuk. De mensen zijn heel gastvrij en een hapje en een drankje staan altijd klaar”, aldus Gina.

Spreekbeurt

Het Bulgaarse jongetje geniet van de komst van Gina. “Hij doet altijd enthousiast de deur open met een boek in zijn hand. Daar begint hij dan meteen hartstochtelijk over te praten. Naast voorlezen spelen we voor de afwisseling ook taalspelletjes en praten we over kleuren en voorwerpen in de kamer. Ik geef ook dansles aan kinderen, dus laatst deed ik met de jongen een dansje in de kamer. De keren daarna dat ik er was, kwam hij daar steeds op terug. Het dansje had indruk gemaakt.”

Gina hielp in een ander gezin een Turkse jongen met het voorbereiden van een boekenbeurt. Ze zegt: “Trots kwam hij aan mij op school vertellen over zijn behaalde goede punt, dat is leuk om te horen natuurlijk.” Gina werkt vrijwillig op donderdagmiddag in de mediatheek in de Combinatie. Daar komen ook wel eens kinderen die ze van de voorlees-gezinnen kent. Gina: “Het is leuk om ze dan even terug te zien.”

Diploma

“Het is mooi om te merken dat de kinderen vooruitgang boeken gedurende de twintig weken. De kinderen luisteren na enige tijd geconcentreerder en hun woordenschat verbetert aanzienlijk. Kinderen krijgen de taal het snelst onder de knie door te lezen; het is anders dan spreektaal en ze leren moeilijke woorden. Na mijn laatste bezoek krijgen de kinderen een diploma, daarna mogen de ouders het stokje overnemen en zelf hun kind gaan voorlezen. Vaak willen de ouders dat ik blijf komen, maar ik ben dan weer nodig in een nieuw gezin”, aldus Gina. 

 

 

 

Held van juni

Juni 2018: Wim Heijstek

”Weet dat je een geliefd mens bent”

16 jaar was Wim Heijstek toen hij als vrijwilliger aan de slag ging voor de kerk. Op een zolder bij de jeugdsociëteit stond hij achter de bar. De inmiddels 63-jarige Wim vervulde in zijn verdere leven verschillende vrijwilligersfuncties voor de Protestantse Kerk. In januari stopte hij na acht jaar met zijn functie als voorzitter van de kerkraad. Tegenwoordig is deze held van de maand gastheer bij het ontmoetingscentrum de Herberg. Wim heet iedereen welkom, zorgt voor een kopje koffie, begeleidt de activiteiten en luistert naar mensen.

Door Inge Caljouw

Activiteiten De Herberg aan het Bellamypark is een initiatief van de Protestantse Gemeente van de Sint Jacobskerk. Wim vertelt: “Op zondag staan de kerkdeuren open voor alle Vlissingers en op dinsdag tot en met zondag kun je op de middagen binnenstappen bij de Herberg. Onze pastores houden er spreekuur, we draaien films, er zijn boekbesprekingen, optredens en andere gezellige activiteiten. Met een grote groep vrijwilligers, waar ik er echt slechts één van ben, maken we dit mogelijk.”

Luisterend oor

Wim is een echte mensenmens; hij luistert graag naar andere mensen. “Ieder heeft zijn eigen verhaal en die verhalen zijn altijd mooi.” Ook in zijn betaalde baan als fysiotherapeut ziet hij veel verschillende mensen. “Iedereen is anders en wat ze vertellen interesseert mij”, zegt Wim. ’s Avonds en in de weekenden is hij regelmatig te vinden in de Herberg. “De bezoekers kunnen in de Herberg hun verhaal kwijt. Een grote groep vrijwilligers staat klaar om een luisterend oor te bieden of een helpende hand uit te reiken. Iedereen is welkom bij ons”, aldus Wim.

Laagdrempelig

Als voorzitter van de kerkraad was Wim nauw betrokken bij de oprichting van de Herberg in 2014. Wim: “We wilden naast de kerk een laagdrempeliger ontmoetingsplek creëren. Zo’n groot kerkgebouw als de Sint Jacobskerk schept misschien wat afstand dachten we. Samen met de andere vrijwilligers van de kerk zochten we een pand, maakten we een werkplan en presenteerden het aan de gemeente. Zo ontstond de Herberg.”

Geloof

In Wims leven neemt het geloof een belangrijke plaats in. “Voor mezelf is geloof een bepaalde levensfilosofie. Wij willen met kerkdiensten en allerlei activiteiten alle mensen laten delen in dat wat wij als wezenlijk en zinvol ervaren: te weten dat je een geliefd mens bent. We hopen mensen nieuwsgierig te maken naar wat de kerk kan betekenen en te ontdekken wat ons ongelofelijk inspireert. Ben je geïnteresseerd? Stap eens binnen in de Sint Jacobskerk of in de Herberg!”   

 

Held van juli

Juli 2018: Thierry Potin 

“Je ziet niks en proeft het zout aan je lippen”

Zeezwemmen gevaarlijk? “Welnee”, zegt Thierry Potin. Hij kan het weten als adviseur en trainer van Zwemmen Langs Walcheren (ZLW). Thierry haalde zijn zwemdiploma’s in de zee en leert nu andere zwemfanaten de technieken en de handigheidjes van het zeezwemmen. Iedere zomer organiseert ZLW vier tochten in de wateren rond Walcheren. “Ik doe zelf niet meer mee, ik houd me bezig met de veiligheid en kijk of ik de hoofdjes nog boven water blijf zien.”

Door Inge Caljouw

Parijs

Thierry groeide op in Parijs en leerde zwemmen in de wateren bij de Vendée, waar hij iedere zomer vakantie vierde. “Zwemmen in de zee is zo lekker; je proeft het zoute water aan je lippen, zo anders dan in het zwembad. Ook de spanning van soms helemaal niks zien geeft een enorme kick.” Bijna 20 jaar geleden werd Thierry vrijwilliger bij ZLW. Geld was er toen nauwelijks, dus sprong hij eenmalig in de bres voor de zwemclub. “Ik betaalde uit eigen zak 2500 euro voor de organisatie van vier zwemtochten met 25 deelnemers.” In 2011 werd ZLW een stichting met sponsoren en meer deelnemers. “We hebben nu over de 160 zwemmers die aan onze tochten meedoen”, zegt de trotse adviseur.

Instructies

De eerste tocht deze zomer is op 1 augustus van Vlissingen naar Zoutelande. “Het is een hele organisatie; vooraf zoeken we sponsoren en vragen vergunningen aan. Het strand maken we klaar met start- en finishplaats en we zorgen dat de reddingsbrigade aanwezig is voor de veiligheid. Na de tocht ruimen we alles op en reik ik de prijzen uit aan de winnaars”, vertelt Thierry.

Als voorbereiding op de tochten kunnen zwemmers proefdraaien tijdens de buitentrainingen vanaf het Badstrand, waarbij iedereen mee mag doen. Thierry: “De deelnemers krijgen van mij instructies over het zwemmen in de zee; ik vertel bijvoorbeeld over de kant van de stroming, dat ze met een buddy moeten zwemmen en dat beginnelingen niet gelijk ver de zee in moeten gaan. Omstanders hebben soms schrik als de zwemmers het water in gaan, maar als je ze leert omgaan met de gevaren is er niks aan de hand.”

Grensverleggend

“Het zeezwemmen zit in de lift, dat zien we aan ons groeiend aantal inschrijvingen voor de tochten”, zegt Thierry. “Gezondheid is een hype, mensen willen fit en actief zijn, daarnaast heeft buiten sporten ook mentale voordelen. Iedere zeezwemmer ervaart de zwemtochten als grensverleggend en ze zijn trots dat ze 8 km in de zee kunnen zwemmen. Dat is mooi om te zien.” In de winter trainen de zwemmers in het zwembad. Thierry: “De kou trotseren we alleen tijdens de nieuwjaarsduik, die ZLW ook organiseert. Dat blijft een schitterend gezicht, al die dappere duikers die staan te blauwbekken op het strand.”    

 

Held van augustus

Augustus 2018: Nande Lokker

“Ze waren apetrots en blij na de avondvierdaagse”

Als kind speelde Nande Lokker op vakantie vaak met een meisje met een downsyndroom. Ze heeft altijd een zwak gehad voor mensen met een beperking. Dat uit zich nu in haar vrijwilligerswerk. Deze 53-jarige held van de maand werkt bij het Gors als activiteitenbegeleidster bij Vrije Tijd Walcheren. “De doelgroep spreekt mij aan en de gezelligheid die er altijd is. Als de deelnemers plezier hebben, dan geniet ik ook”, aldus Nande.

Door Inge Caljouw

Verstandelijk beperkt

Vrije Tijd Walcheren biedt een sociale vrijetijdsbesteding voor mensen met een beperking, ongeacht of ze cliënt zijn bij Gors. Nande zegt: “De meeste mensen die zich aanmelden zijn verstandelijk beperkt, ze vinden het lastig om zelf uitjes te organiseren of missen sociale contacten om iets gezelligs mee te ondernemen. De activiteitencoördinator van het Gors organiseert alle uitjes en inschrijvingen en maakt een planning in overleg met de vrijwilligers. Dan bekijk ik wanneer ik meekan als begeleider.”

Activiteiten

Het activiteitenaanbod is zeer gevarieerd samengesteld, voor elk wat wils. Nande: “Mensen kunnen samen eten, knutselen of een uitstapje maken: naar bijvoorbeeld een musical, bowlen en wandeltochten. Je helpt niet alleen mensen met een plezierige bezigheid, maar zelf ben je ook lekker weg en bij leuke uitjes aanwezig. We zorgen altijd dat we als eerste bij de activiteit aanwezig zijn en als laatste weer vertrekken, zodat we alle ondersteuning kunnen bieden die nodig is.”

Verzorging

Een verzorgende functie is op het lijf van Nande geschreven; ze werkt in haar betaalde baan bij de Zuidwester in Goes met mensen met een meervoudig complexe handicap. Ze zegt: “Deze mensen hebben veel verzorging nodig. Bij mijn vrijwilligerswerk ben ik anders bezig; we kletsen veel, genieten samen van de activiteiten en ik zorg ervoor dat het allemaal goed verloopt voor de deelnemers. Het is een leuke afwisseling op mijn betaalde baan. Het zijn soms de kleine dingen waar ik van geniet. Laatst liep ik als begeleider mee met de avondvierdaagse. De groep was na afloop apetrots en blij dat ze het gehaald hadden. Wauw, daar word ik blij van!”

Zwemmen

Bijna wekelijks gaat Nande mee naar een activiteit. “Als er een vrijwilliger ziek is, kunnen ze mij altijd bellen om in te vallen.” De Gorsvrijwilligster werkt ook als alfahulp, daarnaast doet ze vrijwilligerswerk bij Terra Maris en zwemt ze maandelijks vrijwillig met een beperkte vrouw. Ook past ze iedere week op haar kleindochter. “Mijn dochter zegt wel eens: ‘jouw handen staan nooit stil’, zo is het ook. Ik houd van mensen.” In de zomer staan de activiteiten van het vrijetijdscentrum even stil. Donderdag 16 augustus start het programma weer met het eethuis. Althans dat is de bedoeling. Nande: “We zoeken nog een kok die op vrijwillige basis voor grote groepen wil koken.”

Held van september

September 2018: Rob Francooy

“Een verliespartij kan de pret niet drukken bij GPC”

“Mijn voetbalcarrière begon bij de junioren bij V.C. Vlissingen. We voetbalden altijd op zondag. Dat bleek later geen handige dag voor mij, dus stapte ik over naar de senioren bij voetbalvereniging GPC Vlissingen.” Een beslissing waar Rob Francooy nooit spijt van heeft gehad. Deze vrijwilliger vervulde bij verschillende organisaties bestuursfuncties, nadat hij op zijn 35ste moest stoppen met voetballen vanwege een hernia. “Daar had ik moeite mee, maar ik ging niet bij de pakken neerzitten”, aldus de bevlogen held van de maand.

Door Inge Caljouw

Bestuursfuncties

Rob zat nooit stil in zijn leven. Hij had bestuursfuncties bij Speeltuinvereniging de Oude Stad, Buurthuis Scheldebuurt in de Verkuijl Quakkelaarstraat en Speelstad. Ook zat hij in de ondernemingsraad van de PZC. Het is een greep uit de vrijwilligerswerkcarrière van Rob. Dat alles deed hij naast zijn bezigheden voor GPC, waar hij nog steeds actief is op 69-jarige leeftijd. “Ik ben voorzitter van de jeugdcommissie en zit in het hoofdbestuur van GPC. Daarnaast begeleid ik de wedstrijden op zaterdag. Met z’n drieën maken we de hekken open van het veld en zorgen we dat de kleedkamers en het veld netjes en bereikbaar zijn voor de teams.”

Vrijwilligersbeleid

Als voorzitter van de jeugdcommissie vervult Rob een belangrijke rol. “Die jonge gasten kregen voor mijn aanstelling niet altijd de begeleiding die ze nodig hadden en dat vond ik belangrijk. Ik begeleid ze tijdens de wedstrijden en zorg ervoor dat ze een goede trainer voor de groep hebben. De omgang met die jonge gasten is leuk om te doen. De rol in de maatschappij die ze zelf opeisen is mooi om te zien.”

Rob heeft een zwak voor de jeugd. Hij verbaast zich wel eens over ouders van jonge leden die nooit hun gezicht laten zien. “Vragen zij zich wel eens af wie hun kroost bezighoudt en of ze daar ook een rol in kunnen spelen? Realiseren ze zich wat er allemaal bij komt kijken om een vereniging draaiende te houden?” Rob is blij met het nieuwe vrijwilligersbeleid bij GPC. Hij zegt hierover: “Afgelopen seizoen hanteerden we dit beleid voor het eerst. Het houdt in dat iedere ouder een functie dient te vervullen bij de vereniging. Het pakte tot nu toe nog niet zo goed uit, we gaan er komend seizoen een goede slinger aan geven.”

Eerste klasse

Kleine ongemakjes en zijn leeftijd zorgen ervoor dat Rob langzaam zijn vrijwillige activiteiten gaat afbouwen. “Het is straks mooi geweest. Dat is niet makkelijk want GPC is een hele gezellige vereniging met altijd een topsfeer rondom de wedstrijden. Ook een verliespartij kan de goede stemming niet drukken. Mijn mooiste jaren waren in de tijd dat GPC in de eerste klasse uitkwam. We speelden tegen klinkende namen en veel publiek bij uitwedstrijden. Ik was er altijd bij”, aldus Rob.  

Held van oktober

Oktober 2018: Francis

“Het is voor sommige deelnemers het enige uitje”

Koken en cijfertjes zijn de passies van de held van deze maand. Maar er is meer waar de 47-jarige Francis blij van wordt: mensen helpen die vastlopen in de digitale wereld. Nadat ze was afgekeurd voor haar werk als cateringmanager maakte ze kennis met vrijwilligerswerk. Ze deed de administratie bij de Kringloopwinkel in Vlissingen en ze is sinds drie jaar multifunctioneel inzetbaar bij wijkcentrum het Palet. “Een centrum dat mensen verbindt”, aldus Francis.

Door Inge Caljouw

Hernia

Francis kreeg te kampen met versleten knieën en een hernia. Het gevolg: veel pijn en betaald werk doen kon ze niet meer. Van hele dagen thuiszitten werd Francis niet vrolijk. Bij de Kringloopwinkel ging ze de administratie doen. “Dat beviel heel goed. Na een tijdje vroeg een collega of ik me bij het Palet ook met de cijfertjes wilde bezighouden. Zo rol je van het een in het ander. Inmiddels sta ik bij het Palet soms ook achter de bar en help waar het nodig is. Eén keer in de maand kook ik voor de mensen die zich voor het maanddiner aanmelden. Zo kan ik toch nog een beetje mijn beroep uitoefenen”, vertelt Francis.

Computerondersteuning

De activiteiten in het Palet trekken wekelijks gemiddeld 200 deelnemers. Francis: “Het doel van dit wijkcentrum is om mensen vanachter de geraniums te krijgen, zodat ze in contact komen met anderen.” Naast veel creatieve activiteiten, biedt het Palet ook computer- en tabletondersteuning aan op verschillende tijdstippen. Zowel laag- als hoogopgeleide mensen komen hierop af”, vertelt Francis. Ze maakt zich wel eens zorgen over eventuele sluiting van het wijkcentrum vanwege bezuinigingen. “Het is voor sommige bezoekers het enige uitje dat ze hebben. Laten we met zijn allen hopen dat we open kunnen blijven.”

Stichting

Francis ervoer dat mensen die minder digitaal vaardig of laaggeletterd zijn via de officiële kanalen niet altijd goed geholpen worden bij zaken als: hulp, zorg, toeslagen of een uitkering aanvragen, formulieren invullen, brieven schrijven of begeleiding bij een gesprek. Voor deze mensen richtte Francis de ‘Stichting Hulp Voor Iedereen’ op. “Ik kan vaak wat meer doen omdat ik minder aan regeltjes gebonden ben. Als ik dagen heb met wat minder pijn is het fijn dat ik wat kan doen voor de medemens.”

Onbetaalbaar

Francis vindt dat vrijwilligerswerk doen onderschat wordt. “Mijn zoon doet ook vrijwilligerswerk. Hij ziet aan mij dat ik weer vrolijk ben als ik van mijn vrijwilligerswerk thuiskom. Als je mij als jongere had gevraagd of ik wilde werken zonder daar geld voor te krijgen, had ik gezegd ‘no way!’ haha. Ik verbaasde mij erover hoeveel geluk ik vond in het vrijwilligerswerk. Deelnemers aan de activiteiten maken aan het eind van het seizoen een kaart of tekening voor je. Dat zijn de onbetaalbare dingen, zo mooi!”

Held van november

November 2018: Liza de Wit

“De vele complimenten gaf mijn zelfvertrouwen een boost”

Voor een prikkie spullen halen, daar houden veel Vlissingers wel van. In Kringloopwinkel Vlissingen is het altijd druk. Liza de Wit is ook zo’n ‘tweedehandsmens’, ze vindt het belangrijk dat spullen hergebruikt worden. De 42-jarige Liza is de held van deze maand, ze werkt vrijwillig drie dagdelen in de week in de kringloopwinkel. “Toen ik hier twee jaar geleden kwam zat ik niet lekker in m’n vel, dat is nu anders”, vertelt Liza.

Door Inge Caljouw

Boekenwurm

De boekenwurm van de kringloopwinkel noemen haar collega’s haar ook wel. Liza zoekt alle boeken uit, sorteert ze en zorgt dat ze keurig in de winkel terechtkomen. “Ik ben gek op boeken. Van kinds af aan al lees ik alles wat los en vastzit. Vroeger kwam ik vaak bij de kringloopwinkel. Er was een boekenhoek, waar de boeken slordig en ongesorteerd op een hoop lagen. Ik vroeg of ik vrijwilligerswerk mocht doen, daarna ging ik gelijk aan de slag met de boeken. Ze staan nu netjes op categorie in een grote kast.”

Bijzondere vondsten

Kringloopwinkel Vlissingen staat vol met meubels, keukenspullen, woonaccessoires, boeken, je kunt het zo gek niet verzinnen en het is te koop. Liza zegt: “Als mensen overlijden verdelen ze de spullen en wat overblijft mogen wij vaak ophalen. Of mensen brengen spullen die ze zelf niet meer nodig hebben. Ze lopen zelden weer met lege handen de winkel uit, er is voor ieder wat wils.” Ook bijzondere vondsten brengen mensen bij de kringloopwinkel. Liza laat een Zeeuwse krant zien uit 1938. Of deze straks te koop is? Daar denken ze bij de Kringloop nog over na.

Kringloopmens

“Op dit moment leer ik hoe de kassa werkt, zodat ik daar kan bijspringen als het nodig is. Het contact met de klanten is mooi. Ik heb een bijzondere band met een aantal vaste klanten, ik weet wat ze leuk vinden. Tweedehands winkels zijn populair in Vlissingen, veel gezinnen hebben het niet zo breed en zijn blij met onze winkel. Ik ben zelf ook een ‘kringloopmens’, het is voor mij een sport om tweedehands spullen te vinden voor een mooi prijsje. Dat kan bij ons heel goed”, aldus Liza.

Arduin

Kringloopwinkel Vlissingen is een dagbesteding voor cliënten van Arduin. Liza werkt met ze samen en leert ze veel. Ze zegt: “Ik probeer ze op een leuke en leerzame manier erbij te betrekken. Ik observeerde daarvoor regelmatig de betaalde krachten, daar leerde ik veel van. Met de cliënten werken zorgt voor een stukje persoonlijke ontwikkeling. Dit werk, het warme bad waar ik in terecht kwam en de vele complimenten die ik kreeg gaf mijn zelfvertrouwen een enorme boost. Ik kan nu de betaalde krachten ontlasten, dat doe ik graag voor ze terug.”

 

Held van december

December 2018: Joop Jimmink 

“74-Jarige held skeelert rond op Walcheren”

Als 70-plusser meerdere keren in de week actief sporten, is dat mogelijk? “Jazeker”, zegt de 74-jarige Joop Jimmink resoluut. Deze vrijwilliger van tennisvereniging LTC DOS slaat het liefst drie keer in de week een balletje. Daarnaast trekt hij wekelijks zijn skeelers aan voor een rondje Walcheren. Gezond oud worden, dat wil Joop. Andere mensen helpen hoort daar ook bij. Joop zit in de onderhoudscommissie van de tennisvereniging. “Ik doe het graag, maar er is wel verjonging nodig”, aldus Joop.

Door Inge Caljouw

Samenwerking

Joop is een groot voorstander van een samenwerking tussen LTC DOS, de Schelde en TC Souburg. Achter de schermen wordt hierover gebrainstormd. Joop: “Dan zouden we één groot complex hebben met meer vrijwilligers en meer kapitaal. Als we zo doorgaan, kan het financieel een moeilijk verhaal gaan worden over een aantal jaren.” Voorlopig is er nog geen sprake van een fusie en loopt alles nog op rolletjes bij DOS. Een vereniging met vijf gravelbanen en twee Canada Tenn banen, waarop de tennissers ook in de winter kunnen spelen.  

Clubliefde

Joop speelt in de 50+ competitie en is blij met zoveel senioren op de vereniging om tegen te tennissen. Verder zet deze sportieveling zich heel het jaar door in voor de tennisvereniging. Hij zegt: “Een maand voordat het tennisseizoen begint maken wij van de onderhoudscommissie de banen speelklaar. We zijn allemaal al wat ouder, maar het enthousiasme is er niet minder om. Een collega-vrijwilliger kruipt op 84-jarige leeftijd nog over de grond om de lijnen te leggen, als dat geen echte clubliefde is? Na de zomer breken wij de gravelbanen weer af.”

Beregezellig

Behalve het op- en afbreken van de velden helpt Joop bij verschillende klussen die voorbijkomen. “De afgelopen jaren gaf het overgewaaide zand van het strand op de tennisbanen ons veel werk. Verder zijn de laatste jaren de ruimtes binnen flink opgeknapt; er kwamen nieuwe kleedkamers en we installeerden een nieuwe keuken. Daarbij heb ik veel meegeholpen. LTC DOS is een prachtige vereniging; we krijgen veel zelf voor elkaar en ons clubhuis is nu beregezellig met het ruime overdekte terras erbij. Dat zie je volgens mij niet bij andere verenigingen.”

Vrijwilligersavond

“Het vrijwilligerswerk geeft mij veel voldoening, het is leuk om iets voor een ander te doen en zeker samen. Eén keer per jaar is er bij DOS een vrijwilligersavond met lekker eten. Het leuke is dat de vrijwilligers dit zelf organiseren”, vertelt Joop. Naast zijn vrijwilligerswerk en sporten, houdt Joop van puzzelen en tuinieren in zijn tuin. Ook de tuin van DOS onderhoudt hij de laatste tijd intensiever. Een held die DOS nog niet kan missen!