Ga naar de inhoud Ga naar het zoeken Ga naar het menu
Logo van Gemeente Vlissingen

2017

Anton Vael

Januari 2017: Anton Vael

'Mensen overschatten zichzelf vaak'

Als 13-jarige jongen haalde Anton Vael Totoformulieren op bij mensen thuis voor de Sportvereniging Walcheren. Het was het begin van een indrukwekkende reeks vrijwillige bezigheden binnen de sport. De nu 73-jarige Anton bracht als organisator van atletiekvereniging Dynamica al heel wat Zeeuwen in beweging. Als dank daarvoor ontving hij op 6 december 2016 de Frans Naereboutprijs als 'Vlissings vrijwilliger van het jaar'.

Bescheiden

"Ik vind het heel mooi om de waardering te krijgen voor wat ik allemaal doe, maar in de belangstelling staan hoeft van mij niet zo", zegt Anton bescheiden. Deze held richtte samen met anderen Dynamica op en is al bijna 35 jaar betrokken bij het organiseren van atletiekwedstrijden. Daarnaast vervulde hij vrijwel alle taken die er te bedenken zijn binnen een sportorganisatie. "Vanwege mijn sportervaring en door mijn betaalde werk als sportambtenaar, weet ik dat er veel bij komt kijken om een vereniging draaiende te houden. Daarom wilde ik altijd graag iets terugdoen. Wat ik allemaal heb gedaan weet ik niet meer, het is teveel om te onthouden", vertelt Anton.

Hardlopen

Bij zo’n 20g hardloopwedstrijden is Anton al jaren nauw betrokken en mét succes. De Tankloop vanuit Westkapelle is er daar één van. De wedstrijd begon met 12 lopers, nu schrijven 500 deelnemers zich in. Hardlopen is helemaal hot. Het levert helaas ook vaak blessures op. Anton weet hoe dat komt: "Mensen overschatten zichzelf vaak. Als je 3 kilometer kunt rennen, doe dan niet mee aan de kustmarathon."
Sport zit in Antons genen. Hij speelde in zijn jeugdjaren handbal, basketbal en voetbal. "Ik had een snelle sprint in de benen, dus zeiden ze op de voetbal al snel: je moet op atletiek gaan! Op mijn 18e maakte ik die stap. Meerkamp is mijn favoriete onderdeel; het is een hele sociale tak van atletiek."

Innovatief

Anton staat altijd open voor nieuwe ideeën. Voor de jeugd bracht hij het Athletics Champs naar Zeeland. "Het is in teamverband atletiek bedrijven op een meer speelse manier. Bij 6 atletiekverenigingen in Zeeland is Athletics Champs nu een onderdeel." Het grote hoogtepunt van Anton binnen de atletiek was de realisering van de nieuwe atletiekbaan Vrijburg in 2012. "Hier hebben we 10 jaar voor geknokt!"
Voor de ontspanning tuiniert Anton graag, maar niet zonder ook hier innovatief bezig te zijn. Hij deed mee aan een test van nieuwe aardappels. Hij pootte ze en volgde de ontwikkeling door het maken van een rapport. "Heerlijk bezig zijn in de natuur; een heuse uitlaatklep voor mij!"



Joke Sweep

Februari 2017: Joke Sweep

'De zorgvrager vertelt vaak mooie verhalen over Vlissingen van voor de oorlog'

De liefde voor Vlissingen ontstond bij Joke Sweep door Film by the Sea. Ieder jaar kon het festival op de komst van de Brabantse rekenen. Joke (65) sloot Vlissingen in haar hart en 4 jaar geleden verhuisde ze met haar man naar Vlissingen. Ze wilde graag vertrouwd raken met de Zeeuwen en besloot vrijwilligerswerk te doen; onze stad kreeg er weer een held bij!

Maatje

Joke had tot haar 60ste een betaalde baan in de gezondheidszorg; ze was werkzaam in een verpleeghuis en een hospice. Dit sluit naadloos aan bij haar vrijwilligerswerk van nu. Joke is bezoekvrijwilliger en coördinator bij stichting Manteling Walcheren. "Als je ziek bent of een handicap hebt of psychische problemen, dan kan Manteling een luisterend oor of gezelligheid bieden. Een vrijwilliger van Manteling kan ook praktische klussen doen, zoals koken of een boodschapje halen."
Joke werkt bij de doelgroep dementie: "Ik koppel een vrijwilliger aan iemand met dementie en voer daarvoor gesprekken met ze. De vrijwilliger geeft wat verlichting voor de mantelzorger en de cliënt kan met zijn 'maatje' iets leuks ondernemen." Joke weet ook persoonlijk veel af van dementie, ze maakte van dichtbij het ziekteproces mee bij haar moeder, die inmiddels overleden is.

Persoonlijke aandacht

Naast het coördinerende werk bezoekt Joke zelf ook één keer in de twee weken een zorgvrager. Joke: "We maken een wandeling of drinken een kopje koffie, net wat deze persoon wenst te doen. De zorgvrager vertelt vaak mooie verhalen over Vlissingen van voor de oorlog, heel interessant!" Joke is helemaal op haar plek bij Manteling. "Ik kom graag bij de mensen thuis om persoonlijke aandacht te geven, dan kun je helemaal handelen naar de wensen van die persoon."

Onwetendheid

Joke heeft 4 kinderen en kleinkinderen waar ze tijd mee doorbrengt en ze fietst en leest graag. Maar Manteling blijft ook haar aandacht trekken. De organisatie komt structureel vrijwilligers tekort, wat betekent dat veel mensen op een wachtlijst staan voor een maatje. "Misschien komt het door onwetendheid dat mensen zich niet snel aanmelden of dat ze schrik hebben van mensen met dementie. Ik denk dat als je rustig bent en goed kunt luisteren, dit voor iemand die in de war is al een hele prettige sfeer creëert. Je kunt als vrijwilliger kiezen bij welke doelgroep je aan de slag gaat en je krijgt een training."
Joke hoopt dat snel meer vrijwilligers zich aanmelden. "Ook al is het voor een paar uurtjes per maand, je helpt een ander echt!"

 

Rob den Ouden

Maart 2017: Rob den Ouden

'2 jaar oud papier ophalen en onze rommelmarkten resulteerden in de financiering van de aankoop van het nieuwe clubhuis'

Ruim 40 jaar geleden haalden familieleden hem over om bij muziekvereniging de Koninklijke Harmonie Ons Genoegen te komen spelen. Vandaag de dag is Rob den Ouden nog altijd zeer nauw betrokken bij de vereniging. Deze held speelt op de es bas en maakt zich op diverse manieren al jaren nuttig voor de muziekvereniging.
In 2001 werd de 69-jarige Rob voorzitter van de Stichting Vrienden van de Koninklijke Harmonie. Ook bij de bouw van een nieuwe muziekruimte is Rob nauw betrokken.

Oud papier

De Stichting Vrienden van de Koninklijke Harmonie is opgericht in 1990, met als doel de vereniging financieel te ondersteunen. "2 jaar oud papier ophaal en onze rommelmarkten resulteerden in de financiering van de aankoop van het nieuwe clubhuis", vertelt Rob trots. Het clubhuis en een repetitieruimte vormen het nieuwe onderkomen aan de Wildbaan in Vlissingen.
2 ochtenden in de week rijdt Rob met een bus van de stichting door een wijk in Vlissingen of Souburg, om dozen met kranten bij de huizen op te halen. Rob: "Gelukkig beschikken wij over veel vrijwilligers, want alleen kan ik het niet." Rijden kan de oud-chauffeur wel, Rob reed tientallen jaren als vrachtwagenchauffeur. Deze baan moest hij opgeven toen zijn rug het begaf. "Dat vond ik heel erg, maar treuren deed ik niet lang. Ik begon met enkele vrijwillige taken bij de vereniging, dat werd van kwaad tot erger", lacht Rob.

Nieuwbouw

Bij de bouw van het nieuwe complex is Rob nauw betrokken. Rob: "De start van de bouw was een nieuw hoogtepunt in het 125-jarig bestaan van de vereniging. Nooit eerder beschikte de Koninklijke Harmonie Ons Genoegen over een volledig eigen accommodatie. Er komen 2 repetitieruimtes van samen bijna 400 vierkante meter. Straks kunnen de Deltaband en de Harmonie tegelijk repeteren, zonder last van elkaar te hebben. Dat is echt super!" Tussendoor verricht Rob ook nog wat hand- en spandiensten in het 'oude' clubgebouw.

Voorliefde voor de es bas

Rob repeteert 1 keer in de week met zijn bandleden. "Maar optreden doe ik het liefste. Je toehoorders laten genieten van je muziek, daar word ik heel blij van. We treden zo’n 10 keer per jaar op in Vlissingen." Rob speelde verschillende blaasinstrumenten, maar zijn voorliefde voor het instrument waar hij ooit mee begon is nooit weggegaan. "Ik speel tegenwoordig steevast de es bas. Als de bas niet meedoet, ontbreekt er iets naar mijn mening."
Muziekliefhebbers kunnen de Koninklijke Harmonie met Rob zien en horen spelen op 4 mei 2017. Rob: "Dan geven we een bijzonder optreden met de Hobbyisten op de Oude Markt in Vlissingen."

 

Jolanda van der Broek

April 2017: Jolanda van der Broek

"De Oude Stad biedt vooral in de winter allerlei activiteiten voor jong en oud. Daar ben ik continu druk mee"

Kinderen in Vlissingen kunnen sinds afgelopen zaterdag weer spelen in de speeltuinen. Ook bij speeltuinvereniging de Oude Stad gingen de poorten open. De drijvende kracht achter deze speelplek is Jolanda van der Broek. Een vrijwilligster die al bijna 20 jaar de boel draaiende houdt. "Met hulp van anderen hoor", moet Jolanda gelijk van het hart. Ze is bijna iedere dag in de speeltuin te vinden en is bij vrijwel alle activiteiten betrokken. Een held met hart voor de vereniging. 

Activiteiten

De 51-jarige Jolanda was als jong meisje vaak in de speeltuin te vinden: "Ik ben onder de Oranjemolen geboren, dus de speeltuin was zowat m’n achtertuin. Het voelde heel vertrouwd toen ik als moeder terugkwam met mijn kinderen. Binnen een half jaar was ik bestuurslid en raakte ik steeds meer betrokken"
Als de speeltuin aan de Paardenstraat in de koude maanden gesloten is, is Jolanda gewoon actief. Ze zegt: "De Oude Stad biedt vooral in de winter allerlei activiteiten voor jong en oud. Daar ben ik continu druk mee." Tijdens de maandelijkse bingo is Jolanda even niet aan het werk. "Daar doe ik fanatiek aan mee! De happening van het jaar is het jaarlijkse kampeerweekend. Dan slapen we met een hele bups kinderen in de speeltuin. Allemaal glunderende en vermoeide oogjes, schitterend is dat!"

Terugloop

Al een tijdje droomt Jolanda van de 'Supernova'; een dynamisch draaiend speeltoestel dat zorgt voor kriebels in de buik. "Maar de paar verouderdere toestellen vervangen, heeft nu prioriteit. We zijn gelukkig al een heel eind met het verwijderen van het houtrot, dat we aantroffen in de meeste toestellen. Het kost allemaal geld, we blijven buffelen om ieder jaar weer de benodigde centjes bij elkaar te krijgen. Dat gaat mij zeer aan ’t hart", zegt de speeltuinbestuurder. De terugloop van leden is volgens Jolanda ook een punt. "Vroeger speelden de kinderen gewoon buiten, tegenwoordig zitten ze liever thuis te gamen op hun mobieltje. Dat komt merendeels ook door de ouders; een kind achter een schermpje is een engeltje, dat is makkelijk."

Beregezellig

Jolanda draait regelmatig bardiensten en loopt om de week wacht in de speeltuin. Daarnaast helpt ze ook met schoonmaken en de inkopen. Wat doet ze niet? "Ik ben hier het meest aanwezig, maar ik vind het leuk hoor. We hebben een hele fijne groep vrijwilligers, het is altijd beregezellig hier. Mijn man komt vaak langs om te klussen, fijn dat hij ook zo betrokken is, anders werkt het niet", aldus Jolanda.

   

Dennis van Opijnen

Mei 2017: Dennis van Opijnen

"Mensen zijn vaak blij als je komt, het is heel dankbaar werk."

In juli 2014 werd de 33-jarige Dennis van Opijnen werkeloos, maar hij ging niet bij de pakken neer zitten. Naast het zoeken van werk, besloot hij zich belangeloos in te zetten voor de maatschappij. Deze held meldde zich aan bij Stichting Present Walcheren. Dennis kon gelijk aan de slag en maakte een achtertuin rolstoeltoegankelijk voor iemand met een beperking. Tal van hulpvragers zijn inmiddels uit de brand geholpen dankzij klusser Dennis.

Blij

Een brug slaan tussen mensen die iets te bieden hebben en mensen die daarmee geholpen kunnen worden. Dat is de missie van Present. Je kunt je als groep aanmelden of als individu, net als Dennis. "Als individu koppelt Present mij aan andere vrijwilligers en samen verzorgen we een klus voor mensen die dit zelf niet kunnen. Soms doe je een klus in een dag, een andere keer zijn we weken in touw bij dezelfde mensen.
De laatste keer was ik samen met een andere vrijwilliger bij een Afghaanse vrouw, waar we de kinderkamer schilderden. Mensen zijn vaak blij als je komt, het is heel dankbaar werk. Het is altijd afwachten welke mensen je treft, maar meestal is er wel een klik. De hulpvragers zorgen vaak voor een lunch, dan maken we er echt iets gezelligs van", aldus Dennis.

Belangrijke klussen

Veel organisaties kampen met een tekort aan vrijwilligers. Present worstelt hier volgens Dennis ook mee. "Het is jammer dat veel vrijwilligers de weg naar Present niet goed weten te vinden. Het zijn belangrijke klussen die je doet voor mensen. Het zou misschien een betaalde baan moeten worden; iemand helpen vind ik veel belangrijker dan geld verdienen in een bedrijf.
Je doet veel contacten op. Ik werkte een aantal keren in een tuin bij een gezin. We zijn inmiddels vrienden geworden. Zonder tussenkomst van Present bezoek ik deze mensen nog steeds regelmatig. Niet alleen om te werken, maar ik kom ook op verjaardag. Heel erg leuk allemaal!"

Universitair geschoold

Dennis heeft inmiddels weer een betaalde baan als oproepkracht bij een camping in Oostkapelle, waar hij ook de handyman is. "Ik doe allerlei klussen binnen en buiten, lekker afwisselend! Het sociale aspect van het werk hier en bij Present spreekt mij aan. Toch werk ik ook graag met mijn hoofd. Ik ben universitair geschoold en probeer nog steeds een passende baan te vinden."
Voorlopig blijft Dennis met veel plezier klussen bij Present. "Het geeft zo’n goed gevoel iets doen voor iemand die het zelf niet kan. Laat mij maar sjouwen voor deze hulpvragers!"

 

Jan-Kees Wouters

Juni 2017: Jan-Kees Wouters

"Speelstad draait volledig op vrijwilligers, we kunnen ze dan ook niet missen"

In zijn kindertijd werd Jan-Kees Wouters voor straf van Speelstad afgestuurd. "Ik was niet zo braaf en luisterde niet.” Op 16-jarige leeftijd kwam hij terug bij Speelstad als vrijwilliger. Een goedmakertje? “Haha nee, m’n vrienden gaven mij op en het beviel heel goed", vertelt de held van deze maand. Tegenwoordig is Jan-Kees voorzitter van Stichting Speelstad Vlissingen.

Kindervakantieweek

Speelstad is een 6-daagse kindervakantieweek waarbij kinderen mogen knutselen, timmeren, schrijven, spelen, sporten en stokbrood bakken. "De waterglijbaan is mijn favoriet", zegt de 36-jarige Jan-Kees. De activiteit Speelstad wordt dit jaar voor de 45ste keer georganiseerd in Vlissingen. "Speelstad draait volledig op vrijwilligers, we kunnen ze dan ook niet missen en nieuwe vrijwilligers zijn altijd zeer welkom. Ook als je niets met kinderen hebt, kun je helpen, bijvoorbeeld met de op- en afbouw", aldus Jan-Kees.

Timmerman

Jan-Kees leidt de bestuursvergaderingen en is eindverantwoordelijke tijdens de Speelstadweek. In het dagelijks leven is hij timmerman, wat hem een ideale huttenbouwer maakt. Maar er is voor hem meestal weinig tijd om te timmeren. "Vaak begin ik wel met bouwen, maar dan komen er altijd andere organisatorische klussen tussendoor."

Goedkoop

Speelstad is iedere zomer in Vlissingen hét decor voor de vakantievierende Vlissingse jeugd. Jan-Kees schetst het belang van deze speelweek: "Kinderen die niet op vakantie gaan in de zomer, bieden we op een goedkope manier toch iets leuks aan. Rond de 350 kids vermaken zich ieder jaar weer op Speelstad. Ze kijken er echt naar uit. In de buurt waar ik woon, stappen kinderen al vroeg in het jaar op mij af om te vragen wanneer het speelfestijn weer is."
Ook veel werkende ouders zijn blij met Speelstad. Jan-Kees: "De kinderen zijn een week lang onder de pannen, dus opvang hoeven de ouders niet te regelen. We hopen altijd dat ouders bij het brengen van hun kroost, ook even een uurtje of langer de handen uit de mouwen steken. Dat gebeurt helaas te weinig."

Vriendenclub

"Het belangrijkste is om blije kinderen te zien", vertelt Jan-Kees verder. "Het geeft veel voldoening als alles weer goed geregeld is. Daarnaast is er een hele goede klik tussen de vrijwilligers onderling; we spreken ook buiten het werk voor Speelstad met elkaar af. We zijn een echte vriendenclub." Speelstad 2017 is van maandag 7 tot en met zaterdag 12 augustus. Het thema dit jaar is 'Romeinen'. "Er komt een mooie roofvogelshow en 3 andere bijzondere attracties", vertelt Jan-Kees. Hij houdt de spanning er in!

 

Peter ter Meulen

Juli 2017: Peter ter Meulen

"Wat ik zo leuk vind aan mijn werk is de dankbaarheid, zowel van de dieren als van de medewerkers. Dat heb ik bij mijn betaalde baan nooit gekend"

Het begon voor Peter ter Meulen 11 jaar geleden met het repareren van een hek bij de hondenweide in het dierenasiel Walcheren in Middelburg. De bijna 65-jarige vrijwilliger is sinds die tijd dagelijks op het asiel te vinden om allerlei klussen uit te voeren. “Peter is een zeer bezige duizendpoot met een tomeloze energie. Als we hem niet hadden, moesten we 10 man in dienst nemen om zijn werk te doen”, aldus teamleidster van het dierenasiel Melanie Streefkerk.

Delinquenten

Peter is heel allround, of het nu een kapotte wasmachine is, een verstopt riool, een dak dat lekt of elektra wat niet werkt; hij fikst het. Verder begeleidt hij delinquenten die bij het asiel moeten integreren in de maatschappij. Maar hij verricht ook hand- en spandiensten bij open dagen, maait het gras en bouwt eigenhandig grote dierenhokken. Deze held is dagelijks van 10.00 tot 16.00 uur aanwezig in het dierenasiel. Tussen de middag eet hij thuis, waar hij zijn inwonende moeder mantelzorg biedt. ’s Avonds laat Peter de honden nog even los in de wei en loopt hij een rondje door het gebouw om de veiligheid te checken. Peter: "Het belang van veiligheid leerde ik tijdens mijn baan bij de vrijwillige brandweer"

Verhuizing

Het dierenasiel Walcheren zit nu op een mooie locatie aan de Maanweg in Vlissingen. De verhuizing 6 jaar geleden naar dit pand verliep vlekkeloos. Peter coördineerde de boel en regelde vrachtwagens. "Het hele asiel, inclusief inboedel en dieren, was dankzij Peter in één dag over", vertelt Melanie. Peter: "Wat ik zo leuk vind aan mijn werk is de dankbaarheid, zowel van de dieren als van de medewerkers. Dat heb ik bij mijn betaalde baan nooit gekend", aldus de voormalige ambulancechauffeur.
Peter kletst tegen de dieren alsof het zijn kinderen zijn. "Toch probeer ik afstand van ze te houden, de band mag niet te sterk worden. Ze gaan allemaal weer weg namelijk!" De liefde voor dieren is bij Peter met de paplepel ingegoten. "Mijn ouders hadden een sigarenzaak; een kat en een konijn waren altijd in de winkel aanwezig. In mijn huis lopen 2 katten rond, één daarvan heeft een allergie en kon nergens geplaatst worden", aldus Peter.

Rommelmarkt

Rommelmarkten organiseren is een andere passie van Peter. Ieder jaar stalt Peter zijn boeltje op het terrein van het dierenasiel. Oude spullen verzamelen en aan de man brengen is één van zijn talenten. Allemaal voor het goede doel: de dieren in het asiel een goed onderkomen bieden. Peter: ": Op 19 augustus is de eerstvolgende rommelmarkt, iedereen is welkom!"

 

Liliane Solé

Augustus 2017: Liliane Solé

"We treffen af en toe hele bijzondere dieren aan, zoals dolfijnen en walvissen. Wat dat betreft is de Westerschelde echt een hotspot."

Huilende zeehonden, daar gaat Liliane Solé voor door het vuur. Huilers zijn jonge zeehonden die hun moeder kwijt zijn geraakt. "Ze maken een echt huilgeluid", legt Liliane (25) uit. Zij is vrijwilligster bij de Eerste Hulp bij Zeezoogdieren (EHBZ). Ze helpt zeezoogdieren die hulp nodig hebben op het strand of in het water.

Witsnuifdolfijnen

Liliane werkt vanaf haar 15e vrijwillig bij de strandwacht. "Daar kwam een vraag binnen vanuit SOS Dolfijn wie een dag en een nacht wilde helpen bij een witsnuifdolfijn, die in de opvang zat. Daar had ik wel oren naar. Na deze schitterende ervaring was ik verkocht en ging ik vaker naar SOS Dolfijn. Vrij snel daarna op mijn 18e begon ik mijn vrijwilligerswerk bij EHBZ. Ik ging eerst op cursus en leerde alles over zeehonden en bruinvissen."

Druk bezet

Naast haar vrijwillige bijbaan werkt Liliane 5 dagen in de week bij een maritiem uitzendbureau dat maritiem personeel verzorgt. De avonden zijn voor de zoogdieren. "We hebben een groepsapp met de vrijwilligers van EHBZ. Als er zoogdieren in nood zijn, stuurt de politie of de zeehondenopvang in Stellendam (waar de meldingen binnen komen) ons een berichtje. Wie op dat moment in de gelegenheid is, gaat eerste hulp verlenen aan de zoogdieren”, vertelt Liliane.

Opvang

"Als we huilers aantreffen kijken we eerst of de moeder echt zoek is. Als dat het geval is, voeren we die dolfijntjes vispap en brengen we ze naar de zeehondenopvang. Na ongeveer 3 maanden zijn ze vaak sterk genoeg en kunnen ze terug de zee in. Bij gewonde of zieke dieren verlenen we eerste hulp en kijken we of er opvang nodig is. Dode zoogdieren nemen we soms mee voor wetenschappelijk onderzoek."

Gemiste kans

We treffen af en toe hele bijzondere dieren aan, zoals dolfijnen en  walvissen. Wat dat betreft is de Westerschelde echt een hotspot. In april van dit jaar is een Groenlandse Walvis waargenomen in de Westerschelde. Dit was voor het eerst in de Nederlandse geschiedenis. Liliane kreeg een appje, maar was op dat moment niet bij haar telefoon in de buurt. Een kans gemist? "Ja, dat was heel jammer, later ben ik nog met Rijkswaterstaat meegevaren, maar we zagen niets meer."

Bijten

Ze geeft ook voorlichting op scholen en bij de brandweer en reddingsbrigade. Ze vertelt over hoe je moet handelen als je een gewonde bruinvis of zeehond aantreft. Liliane tipt: "Laat de dieren met rust, anders worden ze bang. Ze kunnen bovendien bijten. Bel de politie of het zeehondenopvangcentrum. Dan komen wij eerste hulp verlenen."

Jop Jacob en Margriet de Ridder

September 2017: Jop Jacob en Margriet de Ridder

"Onze passie voor de brandweer geven we graag door aan de jeugd. Het is prachtig om al die gepassioneerde kids bezig te zien."

Droomde jij er vroeger ook van om brandweerman of –vrouw te worden? Zag jij jezelf al mensen redden uit een gevaarlijke vuurzee? Goed nieuws: als je 11 jaar bent of ouder, mag je al lid worden van de jeugdbrandweer. Jop Jacob en Margriet de Ridder werken bij de vrijwillige brandweer en ze zijn leiders bij de jeugdbrandweer. Met veel inzet en enthousiasme maken ze kinderen bekend met het brandweervak.

Incident

De jeugdbrandweer is dé kweekvijver voor nieuwe brandweerhelden. Iedere vrijdagavond komen de jeugdleden bij elkaar. Zowel in theorie als praktijk leren de brandweermannen in spé hoe ze een brand moeten bestrijden. Jop, Margriet en 5 andere leiders zorgen voor een in scene gezette brand. Margriet: "Door de week bedenken we een incident waarbij we een brand simuleren. Verder regelen we chauffeurs, voertuigen en een pand; bijvoorbeeld een winkel, een kantoorpand of een boerderij. De brand is niet echt en er is geen ademlucht. Verder verloopt het incident zo werkelijk mogelijk."

Discipline

Jop was tot zijn 18e jeugdlid. Het brandweervak zat in zijn hart en hij wilde er verder in. "Vrij snel daarna ben ik aangenomen als jeugdleider. Mijn passie voor de brandweer geef ik graag door aan de jeugd. Het is prachtig om al die gepassioneerde kids bezig te zien." Margriet is sinds 2010 jeugdleidster. "Het is mooi om de jeugdleden voor te bereiden op zo’n belangrijke taak in de maatschappij."
Lid zijn van de jeugdbrandweer is gratis, maar je moet wel aan een aantal eisen voldoen. Jop: "Samenwerking en discipline staan hoog in het vaandel. Je mag niet zomaar afzeggen en je moet echt feeling hebben met het vak. Ook moet je sportief en fit zijn. Bij de GGD krijg je een fitheidstest. De meesten komen hier doorheen. Na een proefperiode van 3 maanden krijgen de leden hun uitrusting: een broek, jas, laarzen, helm en handschoenen."

Wedstrijden

De jeugdbrandweerlieden doen regelmatig mee aan regionale- en de landelijke selectiewedstrijden. Onder het oog van een jury bestrijden teams uit heel Nederland een gesimuleerde brand. "Soms is er een wedstrijd in Vlissingen. Samen met (oud) leden en mensen uit de hele veiligheidsregio regelen we een pand en verzinnen een brandgevaarlijke situatie. Dit vergt een voorbereidingstijd van maanden. Het is altijd een hele happening met veel publie", aldus Jop.

Rommelmarkt

Om de kas te spekken organiseert de jeugdbrandweer jaarlijks een rommelmarkt. Op 14 oktober is de eerstvolgende op het voormalige terrein van de Schelde. "Hierdoor kunnen we ieder jaar op kamp en onze benodigde spullen aanschaffen", aldus Jop.

Leo Leeuwesteijn

Oktober 2017: Leo Leeuwesteijn

"Als ze mij willen betalen, dan ben ik weg."

Zijn zoon en kleinzoon wakkerden bij hem de liefde voor de motorsport aan. Leo Leeuwesteijn raakte 30 jaar geleden betrokken bij Motorsportvereniging MSV de Uitlaat; zijn zoon racete daar op dat moment. De 72-jarige Leo is wekelijks in touw op het terrein van de vereniging. "Het schitterende geluid van ronkende motoren maakt de motorcross een machtig mooie sport", aldus Leo.

Voetballen

Leo was nooit actief als motorsporter. In zijn jonge jaren voetbalde hij op niveau bij het eerste team van sv Walcheren. Na zijn voetbalcarrière begon hij als vrijwilliger bij de Uitlaat.
De motorsportvereniging beschikt over een zand/kleicircuit met een lengte van 1150 meter, gelegen in het Sloehavengebied van Vlissingen-Oost. Het is een uitgestrekte vlakte, waar niemand last heeft van het harde geluid. "Eén dag in de week maak ik mij nuttig op het terrein van de Uitlaat. Ik zorg dat de kantine netjes blijft en ik onderhoud de crossbaan met de graafmachines van de vereniging", aldus Leo die nooit een cent voor zijn werkzaamheden wilde hebben. "Als ze mij willen betalen, dan ben ik weg. De vereniging kan de inkomsten zelf goed gebruiken."

Crossfamilie

Jarenlang zat Leo in het bestuur van de motorsportvereniging. Zijn zoon nam een aantal jaren geleden deze functie over. Leo’s kleinzoon is nu de actieve motorcrosser in de familie en het blijkt een talent. Hij racet tegen de beste crossers van Nederland. Leo volgt hem op de voet en reist als het kan heel Nederland door om zijn wedstrijden te volgen.

Motorsportspektakel

Op 29 oktober dit jaar is de Strandcross Vlissingen op het Badstrand. Het grootste motorsportspektakel van Zeeland. Rijders uit binnen- en buitenland bevechten elkaar in verschillende klassen. Leo organiseert deze cross al 30 jaar samen met zijn maat Sjaak. Leo: "We stippelen van te voren het hele parcours uit en op de dag zelf bouwen we samen op en af. De komende editie is Leo  voor het eerst minder betrokken. "Mijn maat en ik zijn ook de jongsten niet meer, dus we werken andere mensen in om de organisatie over te nemen. De cross mag niet afhankelijk blijven van ons; ik wil niet dat er straks geen cross meer is omdat wij het niet meer kunnen organiseren."

Gezelligheid

Leo prijst de gezelligheid tijdens Strandcross Vlissingen. "Het is een apart slag mensen dat komt kijken; er heerst altijd een hele familiaire sfeer. Daar houd ik van. Nooit vechtpartijen en nooit gezeur, gewoon 25.000 genietende crossliefhebbers. De toegang is gratis, iedereen is welkom om te komen kijken!"

 

Merugia Martien

November 2017: Merugia Martien

"Brood krijgen bezoekers op basis van vertrouwen"

"Als de mensen hier geen brood krijgen, hebben ze soms niks te eten", vrijwilligster Merugia Martien schetst het belang van het Voedsel Uitgifte Punt (VUP). Zo’n 130 mensen uit kwetsbare gezinnen krijgen bij het VUP op een laagdrempelige manier etenswaren mee naar huis. Met veel passie vertelt Merugia over haar vrijwilligerswerk bij VUP; een project van Stichting ROAT. "VUP is zoveel meer dan het uitdelen van voedsel."

Luisterend oor

Merugia: "Ik werkte jarenlang lang als schoonmaakster. Om gezondheidsredenen moest ik met pijn in mijn hart stoppen. De contacten met mensen ging ik missen. In 2010 begon ik met mijn vrijwilligerswerk bij ROAT als activiteitencoördinator. Vier jaar later ging ik ook bij VUP aan de slag. Ik ben graag onder de mensen, dat motiveerde mij om hier te beginnen."
Op woensdagochtend is Merugia gastvrouw bij de inloopochtend van VUP. "Bezoekers krijgen bij ons etenswaren, om de week door te komen. Het gaat vaak om ouderen en jonge moeders die in schrijnende situaties leven. Ze komen ook voor een praatje, daar is zo’n inloopochtend mede voor bedoeld. Er is thee, koffie en iets lekkers van een vrijgevige lokale bakker. Ik bied een luisterend oor en geef hier en daar een knuffel. Naast alle ellende lachen we ook veel met elkaar hoor!"

Vertrouwen

"Als je aanklopt bij VUP voor etenswaren is er eerst een kennismakingsgesprek, waarbij mijn collega’s of ik de thuissituatie met ze bespreek en wij uitleg geven over VUP. Daarna mogen ze wekelijks om etenswaren komen zolang dat nodig is. We vragen geen papieren om de noodzaak aan te tonen, dat gaat allemaal op basis van vertrouwen. Dat is fijn voor mensen, ze geven je dat vertrouwen ook terug. Laatst kwam een vrouw vertellen dat ze geen brood meer nodig had, ze had werk gevonden. Dat is toch heel mooi?!"

Activiteitencoördinator

Voor Stichting ROAT organiseert Merugia als coördinator feestelijke activiteiten met Koningsdag, Vader- en Moederdag, Sinterklaas en op alle zondagavonden. Er zijn spelletjes, artiesten, kinderspelen en lekker eten. Iedereen is welkom. "Het is een middel om meer mensen binnen te krijgen. Ook het VUP krijgt meer bekendheid hierdoor."

Dankbaar

Merugia straalt bij het vertellen over haar vrijwilligerswerk bij VUP. "Het is zulk dankbaar werk als je ziet dat mensen blij zijn met zoiets simpels als een pak melk. Ik ben geen ochtendmens, maar voor VUP stap ik met veel plezier mijn bed uit. Als ik rijk was, zou ik alle bezoekers genoeg te eten geven." Iedereen kan bij VUP (Westerzicht 64 in Vlissingen) dagelijks etenswaren of kleding brengen. Merugia: "Het is zo ontzettend nodig!"

 

John Verheij

December 2017: John Verheij

"De enthousiaste vrijwilligers motiveren mij steeds meer om hier te werken"

Het gebeurt steeds vaker; culturele activiteiten in de kerk. De historische kerk in Oost-Souburg is daar sinds de renovatie van 2007 uitermate geschikt voor. Daarom richtte een groep enthousiastelingen de stichting Vrienden van de Historische Kerk Souburg op. Vrijwilliger John Verheij (67) houdt van de kerk als historische plek. In 2010 ging hij met pensioen als gevangenisdirecteur van Torentijd. Nu is deze held coördinator van de vrijwilligers van de Stichting Vrienden van de Historische Kerk.

Allemaal helden

Ruim 30 vrijwilligers zijn actief voor 'Souburg Cultureel'; de naam waaronder de Stichting haar culturele activiteiten aanbiedt. Het merendeel van de vrijwilligers zijn van begin af aan betrokken bij de Stichting. "Ik meldde mij 5 jaar geleden aan als vrijwilliger. De enthousiaste vrijwilligers motiveren mij steeds meer om hier te werken", aldus John.
Souburg Cultureel organiseert in het weekend concerten met artiesten afkomstig uit heel Nederland. John zegt: "Het zijn vooral klassieke muziekconcerten, waar met name senioren op af komen. Een enkele keer organiseren we kinderactiviteiten. Daarnaast verhuren we de ruimtes in de kerk ook aan externe organisaties. We hadden laatst bijvoorbeeld een babybeurs! De kerk is ook een populaire trouwlocatie."

Voldoende vrijwilligers

John: "Bij alle evenementen en concerten die in de kerk plaatsvinden, zorg ik voor voldoende vrijwilligers. Zij maken de kerkruimtes gereed  en zorgen voor de hapjes en drankjes. Regelmatig spring ik zelf ook bij, als we een tekort aan mensen hebben. Na afloop drinken we een drankje met de vrijwilligers en praten we wat na. Het evenement verloopt altijd goed, er is nooit een wanklank."

Kerstprogramma

Op 15, 16 en 17 december 2017 is de historische kerk op het Oranjeplein helemaal in de kerstsfeer. Souburg Cultureel zorgt voor een rijk gevarieerd muziekprogramma. Op vrijdag treedt Vlijt en Volharding op en op zaterdag zijn er diverse kerstconcerten te beluisteren. Op zondag vindt het lunchconcert plaats, verzorgd door een 80 leden tellend koor. Zij zingen liederen van klassiek tot populair.
John is zeer te spreken over deze feestelijke happening. "De gratis inloopconcerten van het kerstweekend zijn ieder jaar heel sfeervol. Er zijn verschillende activiteiten op het Oranjeplein en er staan luidsprekers die de muziek uit de kerk ten gehore brengen. Dit trekt altijd veel publiek naar de kerk. Het eindejaarsconcert is ook altijd erg populair. Dan zit de kerk aardig vol met muziekliefhebbers. De in binnen- en buitenland veel gevraagde trompettist Floris Onstwedder verzorgt op 30 december het eindejaarsconcert. Als vrijwilliger ben ik in dit soort weekenden flink wat uren actief, maar zeker ook als bezoeker."