Ga naar de inhoud Ga naar het zoeken Ga naar het menu
Logo van Gemeente Vlissingen

2015

Ruth St. Jago

Februari 2015: Ruth St. Jago

'Een hug en die glimlach, daar doe ik het voor!'

Wat de voordelen zijn van vrijwilligerswerk? "“Een heleboel", vertelt Ruth St.Jago enthousiast. Ruth werkt al 4 jaar vrijwillig bij het VUP, het Voedsel Uitgifte Punt. Dit is een vrijwilligersinitiatief van de Stichting ROAT. "Mensen die bij de voedselbank niet terecht kunnen, krijgen bij het VUP voedsel en spullen, zolang de voorraad strekt", legt Ruth uit.

Het verschil

Zo’n 10 uur in de week werkt Ruth voor het VUP. "Lin, een kennis van mij, heeft het VUP opgericht. Zij heeft mij erbij betrokken en ik heb er geen seconde spijt van gehad. Als je de gezichten van mensen hier ziet veranderen als ze spullen krijgen, dat is zo mooi! Ik houd van mensen. Even een hug en een glimlach, daar word ik helemaal blij van. Je leert ook omgaan met  problemen van mensen. Als je hier werkt besef je dat bezoekers die hier komen onze steun echt nodig hebben. Ons werk maakt het verschil".

Waardering

Ruth is dankbaar en verrast als ze de taart van het Vrijwilligerspunt in ontvangst neemt. Het is een blijk van waardering voor de tijd en moeite die ze vrijwillig in het VUP steekt. Haar taken zijn divers. Op woensdag staat ze in de winkel in de Adriaen Coortelaan voor het uitdelen van voedsel en spullen die in de eerste levensbehoefte van mensen voorzien. Andere dagen van de week besteedt ze haar tijd aan het vergaren van de spullen bij bedrijven en gulle gevers. Ruth: "Er gaat bijna geen dag voorbij dat ik niet met VUP bezig ben".
Naast haar vrijwilligerswerk heeft ze ook een betaalde baan. Ze werkt met mensen met een verstandelijke beperking. Ruth: "Ik help graag mensen die het lastig hebben in de maatschappij".

Plezier

Voorlopig denkt Ruth nog niet aan stoppen met haar vrijwilligerswerk bij ROAT. "Het is geen betaalde baan, maar het gaat mij om het plezier wat ik eruit haal. Daarnaast biedt het doen van vrijwilligerswerk tal van voordelen: je komt onder de mensen en je hebt thuis geen tijd om te piekeren. Ik kan het iedereen aanraden. Op het gebied van vrijwilligerswerk is er altijd wel iets te vinden wat bij je past, zelfs al denk je dat je niet zoveel kunt!".



Kawsar Abdirahman

Maart 2015: Kawsar Abdirahman

'Ik leer Nederlands bij de Lego experience'

Somalische leert Nederlands bij de LEGO experience Nog geen 8 maanden woont Kawsar Abdirahman in ons land en toch spreekt ze al een aardig woordje Nederlands. Ze komt samen met haar moeder uit Somalië. Om de Nederlandse taal vlug onder de knie te krijgen zit ze op school en doet ze vrijwilligerswerk.

Vrijwilligerspunt

"Als ik thuis zit, slaat de verveling toe. Ik wil iets doen!, vertelt Kawsar enthousiast. Ze wil zo snel mogelijk integreren in onze samenleving. Het Vrijwilligerspunt Vlissingen bemiddelde bij het zoeken naar vrijwilligerswerk en met succes. Kawsar werkt 2 dagen in de week bij Blokje bij Blokje (de LEGO experience) en 1 dag in de week zet ze zich in voor Stichting Droom.

Praten

 Hoe meer ik onder de mensen kom, hoe sneller ik Nederlands leer. Dat is de belangrijkste reden dat ik vrijwilligerswerk doe. Bij de LEGO experience praat ik veel met mijn collega’s en bezoekers en help ik kinderen die hier spelen. Verder maak ik schoon, haal ik legowerken uit elkaar en bedien ik de kassa. Dat laatste kan ik al helemaal zelfstandig!", zegt Kawsar trots.
"De taal levert soms grappige situaties op. Bijvoorbeeld tijdens mijn vrijwilligerswerk voor Stichting Droom. Ze vroegen mij eens om de muur te schilderen. Dus ik maakte een schilderij, maar het ging om het witten van de muur", vertelt Kawsar lachend.

Kinderen

Kawsar heeft het naar haar zin bij Blokje bij Blokje. Ze zegt hierover: "Er komen veel kinderen over de vloer, dat vind ik erg leuk. Ze vragen mij waar ik vandaan kom en of ik al Nederlands spreek. Het is leuk om op die manier met de kinderen in contact te komen."

Les

Kawsar doet er alles aan om snel Nederlands te leren. Naast haar vrjwilligerswerk volgt ze een taalcursus op Scalda, 3 dagen in de week zit ze op Nederlandse les. "Ik kan de Nederlandse taal redelijk verstaan, maar spreken blijft lastig. Ik kom vaak niet op woorden."

Kledingwinkel

Vrijwilligerswerk kan een mooie opstap zijn naar een betaalde baan. Dat is ook de wens van Kawsar. Ze wil graag werken in een kledingwinkel. "Als ik de taal beter spreek, dan ga ik solliciteren. Ik zou graag in een kledingzaak werken. Over een jaar wil ik daar klaar voor zijn." Toch heeft Kawsar maar één echte droom: "Als het niet meer gevaarlijk is in mijn geboorteland Somalië, dan ga ik zeker terug".



Henny van Hese-Roozemond

April 2015: Henny van Hese-Roozemond

'Biljarten houdt je gezond!'

Onderaan de boulevard ligt Ter Reede, het Centrum voor Verzorgd Wonen. Het is de grootste locatie van WVO Zorg waar circa 500 vrijwilligers actief zijn. Iedere dinsdagmiddag is Henny van Hese-Roozemond (76 jaar) binnen dit centrum werkzaam als vrijwilligster. Ze brengt een groepje ouderen de kneepjes van het biljarten bij.

In hart en nieren

Henny begon 7 jaar geleden met haar vrijwilligerswerk. "Mijn zoon richtte toen fitness- en leefstijlclub VIEF op en ik begon daar met trainen. Daar vroegen ze mij om een biljartclub op te richten en zo is het (biljart)balletje gaan rollen." Henny is biljartster in hart en nieren, 3 avonden in de week traint ze voor haar wedstrijden. "Het plezier dat ik beleef aan biljarten, draag ik met liefde over aan anderen. Ik leer ze de ins en outs van het spelletje, zodat ze meer feeling krijgen en lol beleven".

Win-winsituatie

"Vrijwilligerswerk is zinnig en dankbaar. Ik raad het iedereen aan. Zelf bezig blijven en anderen helpen; het is een win-winsituatie. Al doe je maar een klein klusje, het kan van grote waarde zijn. Ik wil het niet meer missen!."

Serieus

Vrijwilligerswerk is voor Henny een ideale afleiding. "Ik heb veel ellende meegemaakt in mijn leven. Hele dagen thuiszitten vind ik niks, dus ik moet wat om handen hebben." Ze neemt haar werk serieus: "Een geintje en een lolletje tussendoor kan, maar daarna richten we ons weer op de groene tafel. Ik leer veel op mijn eigen biljartclub en dat probeer ik over te brengen. Gelukkig heb ik een gemengd groepje. Vrouwen alleen kletsen teveel", lacht Henny.

Ideale sport

Namens het Vrijwilligerspunt Vlissingen krijgt Henny een taart cadeau. Tussen de hapjes door, vertelt ze met veel passie over haar sport. "Het is belangrijk om bezig te blijven, zeker voor ouderen. Biljarten kan daarbij helpen. Zowel geestelijk als lichamelijk ben je actief tijdens het beoefenen van deze sport." Henny deelt de taart met haar 'cursisten', die zeer enthousiast zijn over hun biljartinstructrice. "We leren veel van haar hoor", is een reactie. Henny: "Als zij plezier hebben en ze blijven komen, is het goed hè!".



Ronald Kooiman

Mei 2015: Ronald Kooiman

'Je bent buiten en nuttig bezig, wat wil je nog meer?'

Jutten op de stranden van gemeente Vlissingen. "Je bent buiten, je bent nuttig bezig en je komt in contact met mensen. Wat wil je nog meer?" Ronald Kooiman is blij met zijn vrijwilligersbaan bij Doe mee, verlos de zee!. Dit initiatief wil mensen inspireren, enthousiasmeren en mobiliseren om samen de kust schoon te maken.

De Kaloot

"Lopend op het strand kwam ik 2,5 jaar geleden in aanraking met jutters; mensen die langs de kust struinen en afval verzamelen. Ik raakte enthousiast en werd samen met mijn vrouw Elena lid van Doe mee, Verlos de zee!. Wekelijks ruimen we afval op, vooral op ons favoriete strandje 'de Kaloot' in Borssele".

Rookworst

Het jutten levert de vreemdste vondsten op. "Laatst troffen we een verpakte rookworst aan. Ook zagen we eens een tas met een volledige cursus erin. Wie gooit dit nou in de natuur?" Ronald kan het niet bevatten. Het verzamelde afval gooien Ronald en Elena in speciaal daarvoor geplaatste jutbakken. Ronald: "Dit zijn oude glasbakken van de gemeente. Vlissingen telt 9 jutbakken. Ik check deze bakken iedere week. Als ze vol zijn, dan bel ik de gemeente".

Inspireren

"Als we gaan jutten nemen we een knijper en een grote zak mee voor het afval. We beginnen in onze straat soms al. Afval ligt overal! Laatst ruimden we rommel op langs de rijksweg naar Borsele. Blikjes, dopjes, plastic zakjes, mensen gooien het allemaal uit het raam van hun auto." Ronald inspireert vaak anderen met zijn schoonmaakacties. "Voorbijgangers zien ons aan het werk, raken enthousiast en willen aan de slag. Dat geeft ons werk absoluut een meerwaarde".

Pluis

In de zomermaanden vind je op het strand veel consumentenafval, maar uit de zee spoelt ook dagelijks troep aan. "Het is vooral pluis; stukken plastic net van vissersschepen. Eenmaal op het strand waait een deel in de duinen of daaroverheen. Vissen en vogels eten pluis; we moeten deze dieren ervoor beschermen".

Nooit schoon

'Doe mee, Verlos de Zee!' heeft rond de 60 vrijwilligers. Ronald hoopt dat dit aantal groeit. Hij zegt: "Er ligt genoeg rommel op het strand om meer mensen aan het werk te zetten. Het strand is nooit echt schoon"' Ronald roemt de contactpersoon van Doe mee, Verlos de Zee!: Monique Jankowski. "Haar betrokkenheid en enthousiasme verdient een dikke pluim."  



John Moggré

Juni 2015: John Moggré

Vrijwilligers vormen de ruggengraat van een festival

Het Bevrijdingsfestival Zeeland en Festival Onderstroom zijn 2 evenementen in Vlissingen die veel publiek trekken. "Het belang van vrijwilligers tijdens deze festivals is essentieel. Mensen onderschatten dit vaak. Zonder vrijwilligers gaat het hele feest niet door", vertelt John Moggré. Hij werkt als vrijwilliger bij de Cultuurwerf. Het Vrijwilligerspunt Vlissingen zet hem deze maand in het zonnetje.

De Piek

De Cultuurwerf verzorgt een divers aanbod aan culturele activiteiten in de stad Vlissingen. Hieronder vallen exposities, Kunstuitleen Walcheren, Poppodium de Piek, muziek en events op locatie en de genoemde festivals. John werkt sinds een half jaar in de Piek achter de bar. "Ik zag een advertentie met een oproep voor barmedewerkers in de Piek. Ik besefte ineens dat dit poppodium niet kan bestaan zonder de inzet van vrijwilligers en wilde graag mijn steentje bijdragen".

In no time ingewerkt

"Ik liep eerst 2 avonden mee en daarna was ik overtuigd om dit werk te doen. Tijdens mijn 2e dienst trad de band 'De Staat' op. De Piek verplaatste het optreden naar de Timmerfabriek om een groter publiek te trekken. Er kwamen 300 bezoekers, dus ik kon vol aan de bak en ik was in no time ingewerkt. Het was een hele bijzondere ervaring"!

Meer dan alleen bardiensten

"De Cultuurwerf vraagt ons ook voor festivals", gaat John verder. "Op Bevrijdingsdag stond ik achter de bar op het pleintje achter de Spuistraat. Gezellig tussen de mensen, al is er soms ook kritiek. Het biertje is niet goed getapt", horen we dan. Realiseren deze mensen zich dat wij vrijwilligers zijn en zonder ons de biertjes in het vat blijven? Dat vraag ik mij op zulke momenten wel eens af. Gelukkig horen we vooral positieve reacties. Deze week vergaderen we met de vrijwilligers tijdens een barbecue over 'Onderstroom'. Op zo’n festival ben ik bereid meer te doen dan alleen bardiensten."

Niet willen missen

John verdient zijn boterham als nautisch verkeersleider. Hij werkt 36 uur in de week in ploegendienst. Per week zorgt John 2 dagen en nachten voor zijn dochter. "Het is een druk leven, maar het vrijwilligerswerk wil ik absoluut niet missen. Je pikt vaak iets mee van het concert en je leert veel mensen kennen. Na sluiting en het opruimen drinken we een drankje en als we puf hebben duiken we de stad nog in. We houden één keer per jaar een gezellige avond met de vrijwilligers van andere poppodia in Zeeland. Reden genoeg om voor de Cultuurwerf te blijven werken!" 

 

Sjaak Smit

Juli 2015: Sjaak Smit

'Altijd in de weer met vrolijke kinderen'

Tussen de wijken Groot-Lammerenburg en Paauwenburg  ligt Speeltuin Lammerenburg. Voor veel kinderen uit de buurt een plezierig uitje. Vervelen is er niet bij. Glijbanen, trampolines, een familieschommel, het is allemaal aanwezig. Ook de wipkip en de ouderwetse draaimolen ontbreken niet. Voorzitter van de speeltuin is Sjaak Smit. Sinds 1982 is deze vrijwilliger actief bezig met het reilen en zeilen van de speeltuin.

Voorzitter

"De 1e jaren was ik penningmeester van de speeltuin, inmiddels ben ik al bijna 15 jaar voorzitter. Ik woon naast de speeltuin en mijn kinderen kwamen hier graag. Zo raak je betrokken. Veel verenigingen drijven op vrijwilligers. Reden genoeg om als bestuurslid de handen uit de mouwen te steken. Ik coördineer verschillende taken; het technisch onderhoud van de toestellen, het kantinebeheer, het bijhouden van het groen, het verhuur van ons zaaltje en dergelijke. Als voorzitter moet ik ook regelmatig vergaderen met wijkverenigingen en gemeentes. Samen met alle vrijwilligers en 2 betaalde krachten van Orionis houden we de speeltuin draaiende".

Altijd buiten

"Vrijwilliger zijn bij de speeltuin is dankbaar werk. Bezoekers uiten hun waardering. Een strak gemaaid grasveld levert complimentjes op voor de werkmannen van het groen. Leuk voor zo’n vrijwilliger toch?! Een vrijwilligersfunctie bij de speeltuin is aanlokkelijk, omdat de taken heel divers zijn. Van technische klusjes tot schoonmaakwerk en van bardiensten tot toezicht houden. Je bent lekker buiten en altijd met vrolijke kinderen in de weer. Op drukke zomerse dagen loop ik over het terrein en denk ik: wat is het hier gezellig met al die kids"!

Activiteiten

Naast de gebruikelijke speeluurtjes, organiseert de speeltuin extra activiteiten. Sjaak vertelt: "Jaarlijks houden we de Open Speeltuindag. Het is een feestelijke happening met springkussens en muziek. Met Pasen mogen kinderen paaseieren zoeken, we hebben een Sintfeest en met Kerst is er een lampionnenoptocht. Kinderen genieten zichtbaar van de activiteiten, daar doe je het voor!"

Voldoening

Het onderhoud van de speeltuin is belangrijk voor de voorzitter. Eén keer per jaar organiseert Sjaak samen met andere vrijwilligers en ouders van leden een klusdag. Sjaak: "Vooraf roepen we ouders op om mee te helpen. De animo is vaak klein, dat vind ik jammer. Iedereen zou vrijwilligerswerk moeten doen. Je bent maatschappelijk betrokken en het geeft voldoening. Zoek iets waar je plezier in hebt!"    



Lizet Paardekooper

Augustus 2015: Lizet Paardekoper

'Kinderen zijn eerlijk, spontaan en geweldig'

Het begon met een stage op een peutergroep, wat enorm beviel. Daarna rolde ze van het ene kinderopvangadres naar het andere. Lizet Paardekooper (49 jaar) is al bijna 30 jaar vrijwilliger als secondant van de kinderleidsters. Ze werkte in Goes, Sint Laurens, Middelburg en sinds 8 jaar is ze werkzaam bij Kinderdagverblijf Zeester in Vlissingen. Lizet is rolstoelgebonden. "De meeste kinderen zijn gelijk vertrouwd met mijn stoel."

Baby’s en peuters

De Zeester is een locatie van Kinderopvang Walcheren (KOW). Deze organisatie biedt opvang aan kinderen van 0 tot 13 jaar op kinderdagverblijven, buitenschoolse opvanggroepen, peuterspeelzalen, peutergroepen en via gastouders verspreid over Walcheren. Lizet assisteert afwisselend bij de baby- en peutergroep. "Kinderen zijn eerlijk, spontaan en geweldig. Ik ben helemaal op mijn plek tussen die kleintjes", zegt Lizet enthousiast.

Met kinderen in de weer

Twee ochtenden in de week is Lizet met kinderen in de weer. ‘Spelen, knutselen, eten geven, jassen aan en uit doen, tafels schoonmaken, fruit schillen, wat doe ik eigenlijk niet? Oja, ik verschoon geen kinderen. Puur om praktische redenen; de verschoontafel is te hoog. Verder draai ik volledig mee op zo’n ochtend’, vertelt Lizet.

Rolstoel

Lizet zit in een handbewogen rolstoel. "De meeste kinderen komen gelijk naar mij toe bij de 1e kennismaking. Een enkeling is bang voor het onbekende in het begin, maar meestal ontdooien ze snel en zien ze de stoel niet meer. Ik push kinderen nooit om vertrouwen te winnen, dat laat ik aan hen over. Laatst vertelde een meisje tegen haar moeder dat één leidster heel de dag op de fiets zat. Erg grappig zo’n interpretatie van een kind. Gelukkig reageren ouders ook positief op mijn rolstoel. 'Goed dat mijn kind ermee bekend raakt', is een veelvoorkomende reactie".

Uitstapjes

"Soms verstoppen kinderen zich als ik binnenkom, dan willen ze mij verrassen. Dat is zo aandoenlijk, dan kan mijn dag niet meer stuk. Het allerleukste vind ik fruithapjes geven aan de baby’s en spelen met de kinderen. Bij lekker weer maken we uitstapjes met de peuters; we voeren de eendjes of wandelen een stukje in het park. Gezellig hoor met al die ukjes naar buiten! Een leukere manier om iets voor de maatschappij te betekenen is er voor mij niet".

 

José Hintzen

September 2015: José Hintzen

'Kom kijken hoe mooi het is bij Paardoes!'

Vrijwilligers zijn er in alle soorten en maten. Sommigen zijn enkele dagen vrijwillig actief, anderen zijn echte diehards. José Hintzen (62 jaar) is zo iemand. Ze werkt bijna 30 jaar op vrijwillige basis bij Manege Paardoes. Op dinsdagavond is José steevast in de kantine te vinden, maar daar blijft het niet bij.

Het begin

José: "Bijna 30 jaar geleden stonden bij De Brug, het voormalige Paardoes, alleen paarden. Mijn man was vrijwilliger en via hem raakte ik geïnteresseerd. Er was geld nodig voor een opknapbeurt. We zamelden 11.000 gulden in, waar we stallen van bouwden. Langzaam is het terrein uitgebreid."

Cliënten genieten

Manege Paardoes (waar cliënten van Arduin, Philadelphia en 't Gors dagbesteding vinden) is inmiddels uitgegroeid tot een ruim complex. Naast de manege met binnen- en buitenbak is er een kinderboerderij, een speeltuin en een kantine. Dagelijks zijn er paardrijlessen, voor mensen met en zonder een beperking. José: "De cliënten met een verstandelijke beperking genieten hier volop, ze komen onder de mensen en hebben iets om handen. De sfeer is geweldig, we hebben een hechte band met elkaar. Zo houd je het vol!"

Hema

José heeft een fulltime baan bij de Hema in Vlissingen. Daar leidt haar vrijwilligerswerk niet onder. "Op dinsdagavond heb ik kantinedienst. Opruimen, afwassen, schoonmaken, voor de drankjes zorgen; ik doe het allemaal met veel plezier. Tussendoor rijd ik paard. Het contact met deze dieren wil ik niet missen. Op andere dagen haal ik boodschappen, soms samen met een cliënt."

Wijkdag

"Ieder jaar organiseren we een wijkdag, dan zetten we Paardoes in de picture. 2 weken vakantie offer ik jaarlijks op om deze feestelijke dag voor te bereiden. Ik bezoek winkels en bedrijven om sponsors te krijgen; gratis eten en drinken of een financiële bijdrage, daar ga ik voor! Paardoes moet zichzelf bedruipen, dus een steuntje in de rug is welkom. Mijn man wil samen op vakantie, anders zou ik meer tijd besteden aan mijn sponsorjacht", vertelt José bevlogen.

Diversiteit

Tussen de dieren is José op haar plek: "Het mooiste wat ik meemaakte was de geboorte van een lammetje. Dat zie je in de natuur niet zo snel. De diversiteit van deze organisatie en de combinatie tussen mens en dier maakt Paardoes bijzonder. Mensen moeten eens komen kijken hoe mooi het hier is!"

 

Jacqueline Kooistra-Franke

Oktober 2015: Jacqueline Kooistra 

'Topprestaties leveren met gescheurde kruisbanden'

"In het zonnetje zetten? Doe ik iets bijzonders?". Zo reageerde Jacqueline Kooistra-Franke (33 jaar) nadat de redactie van het Vrijwilligerspunt haar benaderde voor een interview. Een typische reactie van een doorgewinterde vrijwilliger. Haar halve leven zet ze zich al in voor de Basketbalvereniging Souburg, maar daar loopt ze niet mee te koop. "Kinderen met blije gezichten, daar doen we het voor".

Pijnlijk

Met 3 basketballende kinderen en een man actief binnen de vereniging, ademt het gezin Kooistra basketbal. Daar kwam in september 2014 een deuk in. Jacqueline scheurde 2 kruisbanden en de arts vertelde dat ze basketballen uit haar hoofd moest zetten. "Dat was een hard gelach. Ik had het er wel even lastig mee", aldus Jacqueline.

Manusje van alles

Basketballen kan niet meer, maar Jacqueline levert nog wekelijks topprestaties buiten de lijnen. Sinds haar 16e werkt ze vrijwillig als manusje van alles bij de basketbalvereniging. Een gedeelde bestuursfunctie als penningmeester, trainingen verzorgen, wedstrijden coachen, scheidsrechteren en meegaan op kamp. Jacqueline vervult zo’n beetje alle taken die je als vrijwilliger kunt doen bij de vereniging. "Met een heel team van vrijwilligers houden we de vereniging draaiende. Die samenwerking maakt het juist zo leuk".

Omgang met kinderen

Het afgelopen seizoen trainde en coachte Jacqueline de basketballertjes onder 10 jaar. "Dat doe ik het liefste. De omgang met allemaal verschillende kinderen, dat spreekt mij aan. Om de week spelen de kleintjes op zaterdagochtend een toernooivorm met teams van andere verenigingen. De organisatie vergt wat werk, maar het is altijd een groot feest"!

Sociale sport

Heel wat uurtjes is Jacqueline in touw voor de basketbal. Een fulltime baan als administratief medewerkster en het runnen van een gezin houdt haar daar niet vanaf. "Het is zo’n mooie sport. Je doet het echt met elkaar; verdedigen, aanvallen, iedere speler vervult alle posities. Basketbal is ook een hele sociale sport. Bij de landelijke basketbalbond is geregeld dat kinderen nooit een hele wedstrijd op de bank zitten bij een wedstrijd, de coach is verplicht iedereen in te zetten. Dat zie je bij andere sporten wel eens anders. Ik hoop nog lang betrokken te zijn. Het voelt bovendien goed om iets te doen voor een ander. Koffie schenken voor bejaarden of wat ik doe, het maakt niet uit. Als je elkaar maar helpt!"

 

Janny Berg

November 2015 : Janny Berg

'Uitgekeken op die Hollandse boeren'

Precies 10 jaar geleden richtte Janny Berg met een vriendin Stichting Dunya op. Bij Dunya draait het om het ondersteunen van allochtonen ten behoeve van participatie en integratie. Mensen afkomstig uit een ander land dan Nederland gaan Janny aan het hart. "Ik ben uitgekeken op die Hollandse boeren", grapt de vrijwilliger van de maand.

Multicultureel vrouwencentrum

Het begon met een groep buitenlandse vrouwen die gezelligheid en een ontmoetingsplaats zochten. Een multicultureel vrouwencentrum ontstond met de naam 'Stichting Dunya'. Janny werd secretaris, wat ze tot op de dag van vandaag nog  is. "We organiseren taallessen (tegenwoordig ook voor mannen) en voorlichtingsbijeenkomsten. Diverse thema’s komen aan bod: loverboys, huiselijk- en eergerelateerd geweld, brandpreventie.  Het vergt veel regelwerk, wat ik graag doe. Lesgevers aannemen, cursisten inschrijven, gastsprekers regelen, de administratie bijhouden; het zijn allemaal taken van de secretaris. Verder woon ik bijeenkomsten buiten Zeeland bij, waar ze thema’s over vrouwen behandelen."

Zorgwekkend

In totaal 4 ochtenden en 2 avonden in de week en soms vaker werkt Janny in gebouw Het Vlot aan de Bloemenlaan; de locatie van Dunya. Dat gaat niet altijd zonder slag of stoot. Janny: "Het contact met vrouwen van verschillende culturele achtergronden zorgt nu en dan voor zorgwekkende situaties. Beangstigende verhalen van onderdrukte vrouwen, gevaarlijke ex-mannen bij ons gebouw tijdens de lessen of mannen die meekomen met hun vrouw ter controle. Het zijn pittige taferelen, waarbij ik regelmatig de politie bel."

Mes op de keel

Janny is al 35 jaar actief bij verschillende organisaties voor allochtonen. Haar betrokkenheid met de buitenlandse medemens is niet uit de lucht komen vallen. Janny: "Vroeger werkte ik in de psychiatrie, dus menselijke problemen zijn mij niet vreemd. Daarbij ben ik zelf ooit bedreigd; ik weet hoe het is om een mes op de keel te krijgen. Vrouwen met soortgelijke problemen, help ik graag."

Veel bekenden

Stichting Dunya telt op dit moment 60 cursisten en 21 vrijwilligers. "Ze kennen mij allemaal, dat merk ik vaak op straat en in winkels, leuk toch?! De rust zoek ik thuis na mijn werk. Lekker met een boek op de bank of wat rommelen in de tuin, dat heb ik nodig. Lange tijd dacht ik op mijn 70e te stoppen met mijn vrijwilligerswerk. Dat idee snap ik nu niet meer, want ik kan het werk niet missen!"  

 

Engelina Hamoen

December 2015: Engelina Hamoen

'De honden brachten mij bij het Odensehuis'

Graag helpen, niet stil kunnen zitten en altijd een vriendelijk woord voor een ander hebben. Het zijn de ideale karaktereigenschappen van een vrijwilliger. De 54-jarige Engelina Hamoen bezit ze allemaal. Ze werkt in het Odensehuis Walcheren met mensen met geheugenklachten en lichte vormen van dementie. Daarnaast is ze mantelzorgster in Ter Reede.

Informele sfeer

Het Odensehuis is er voor advies, ondersteuning en het ondernemen van activiteiten in een informele sfeer. 4 dagen in de week is het huis open voor bezoekers. "De mensen verzinnen meestal zelf allerlei activiteiten. Spelletjes doen, koffie drinken, creatief bezig zijn, koken of een buitenactiviteit. Het kan allemaal hier", vertelt Engelina.

Honden

Engelina heeft 2 honden, ze zijn alles voor haar. Deze viervoeters brachten haar in contact met het Odensehuis. Engelina: "Ik loop veel met de honden, praat met mensen en stap geregeld een inloophuis in. Anderhalf jaar geleden liep ik het Odensehuis binnen en dat beviel meteen. De bezoekers zijn weg van de honden, je ziet ze helemaal opfleuren bij de beesten".

Eenzaam

Ruim 30 jaar werkt Engelina vrijwillig bij zorggerelateerde organisaties. Het begon bij Ter Reede, waar ze nog steeds actief is. Ze verricht kleine klusjes voor een hoog bejaarde vrouw. "Ik doe een boodschapje, draai een wasje en drink een kopje koffie met haar. Het zijn kleine dingen, die veel voor haar betekenen. Sommige eenzame ouderen zien één keer per week iemand: de hulp. Dat is best triest".

Openheid

Engelina werkt 1 à 2 dagdelen in de week bij het Odensehuis. "Ik kan geen regulier werk doen, maar ik beteken wel graag iets voor een ander. Gelukkig kan dat met vrijwilligerswerk. Werken met mensen met beginnende dementie is een bijzonder vak. Vooral het begin van deze ziekte is een heftige fase met veel emoties. Ik wil deze mensen ondersteunen, zodat ze zoveel mogelijk dingen zelf blijven doen. De openheid naar elkaar toe, dat is zo mooi!".

Achteruitgang

Mensen met dementie gaan soms hard achteruit. Dat is pijnlijk om te zien, maar Engelina kan zich daar goed voor afsluiten. "Het hoort bij het vak, ik help mezelf en anderen niet door sip te doen. Dat zorgt alleen maar voor negatieve energie. Het mooie van deze mensen is dat ze genieten van het hier en nu en ze kijken niet teveel in de toekomst. Heel bijzonder en leerzaam!".

Downloads
TitelTypeDownload