Regen en koprollen

Wat een regen toch weer. Het houdt maar niet op. Ik dacht nog wel dat ze altijd zoveel zon hadden in Vlissingen.
Nou ja, nu is het regen, andere jaren is het sneeuw of erge kou, zo is er altijd wat. Het geeft niet. Met een dikke tabbert aan en mijn mijter stevig op mijn hoofd kan ik er best tegen.

Gisteren hebben de kinderen zich in ieder geval niet tegen laten houden door het weer.
Er waren zelfs twee jarigen op bezoek, dus dat hebben we extra gevierd.
En de Pieten hebben nog een nieuwe Pieten-trainingsonderdeel, wat een lang woord is dat eigenlijk, aan de kinderen geleerd. Ze hebben dus wat nieuws laten zien dat door de kinderen kon worden geoefend; de Pietenrol. Dat is een koprol zoals de Pieten die maken.
Naast het banklopen en het pakjes in de schoorsteen gooien kan er nu dus ook gerold worden.
Al die oefeningen doen de meeste kinderen helemaal niet slecht. Soms lijken ze zelf wel echte Pieten.

’s Middags kon iedereen die wilde langskomen. Ik geloof dat er wel 100 kinderen zijn geweest. Ook toen hebben er weer velen een Pietenrol geprobeerd. Voor mijzelf en voor veel ouders is het te moeilijk. Wij zijn veel te stram voor zulke toeren.

Als ik zoals vanmorgen nog eventjes in mijn bedje lig kijk ik naar de mooie tekeningen en kleurplaten die ik van jullie heb gehad. Wat ben ik daar blij mee. De meeste tekeningen gaan over de Pieten en mij en over mijn paard. Maar ik heb bijvoorbeeld ook een mooie tekening van een rode vrachtwagen gekregen en ook een van prachtige groene aap.