Hulp voor de Sint

Gisteravond vertelde een jonge dame mij dat ik de naam van mijn paard niet altijd hetzelfde schrijf. En inderdaad bleek dat ik in mijn dagboek afgelopen dinsdag schreef over Americo en het gisteren had over Amerigo. Zo zie je maar dat ook Sinterklaas zich kan vergissen. Ik schrijf soms Co in plaats van Ko of Secilia in plaats van Cesilia.
Ik ben niet meer zo jong en als je dan al die namen moet onthouden en ook nog goed moet schrijven gaat het wel eens mis. Nakijk-Piet kijkt heel vaak mijn gedichten na. Gelukkig maar, want stel je voor dat je door mijn fout een verekeerde chocoladeletter krijgt.

Amerigo schrijf je dus eigenlijk met een g maar je zegt het weer met een k. Wat is dat toch ingewikkeld vinden jullie niet. Mijn lieve paard vindt het gelukkig niet zo erg en als hij een warme stal, vers hooi en af en toe een lekkere wortel krijgt is hij tevreden.

Ik wil ook nog graag even vertellen dat ik zo blij ben met alle hulp die ik krijg aangeboden. Als ik op een dag niet meer genoeg Pieten zou hebben zijn er heel veel kinderen die wel met mij de pakjes willen rondbrengen.

Zo werd mij gisteren hulp aangeboden door een meisje uit groep 1/2 van een school uit het centrum van Vlissingen. ‘Sint,’zei ze,’Ik kan heel goed helpen hoor.’ ‘O, ja,’ zei ik.
‘Ja,’antwoorde zei weer,’Zal ik u mijn 06-nummer geven ?’