De ziekenhuisverhalen op de kinderafdeling

In het ziekenhuis liggen is niet altijd leuk. Op deze site heb je kunnen lezen hoe het eraan toegaat op de kinderafdeling van het ziekenhuis in Vlissingen. Maar wie kunnen dat nou beter vertellen dan kinderen die zelf in het ziekenhuis liggen? We zochten ze op. Eén van de patiënten is Stefan van veertien jaar. Hij heeft een spierziekte en vertelt hoe het is om als kind in het ziekenhuis te liggen. Ook de kleine Jaydian van drie jaar ligt op de kinderafdeling. Zijn moeder vertelt wat hij heeft en hoe hij zich vermaakt in zijn bed.
Jesper heeft ons een brief gemaild.

Stefan: Dvd’tjes kijken en lekker eten
Het was zondagavond. Stefan was thuis. Opeens kon hij niet zo goed meer ademen. Een beetje eng was het wel. Het was snel duidelijk, Stefan moest naar het ziekenhuis. De ambulance werd gebeld en hij werd met gillende sirenes naar het ziekenhuis gereden. “Het was niet zo fijn dat ik opeens weinig lucht meer kreeg. Maar dat ik met de ambulance mee mocht rijden, vond ik eigenlijk wel erg spannend”, zegt Stefan lachend.
Nu ligt hij al twee dagen in een speciale kamer met allerlei apparatuur, zodat hij meteen geholpen kan worden als hij weer te weinig lucht krijgt. “Als het straks wat beter gaat, mag hij naar een minder luxe kamer. Zodat deze kamer weer vrij komt voor nieuwe patiëntjes”, legt de zuster van de afdeling uit. Het is natuurlijk wel een beetje saai om alleen maar in bed te liggen. Gelukkig kan Stefan dvd’tjes kijken op een laptop van het ziekenhuis. Eten krijgt hij ook in bed. “Dat is best lekker hoor”, vertelt Stefan. “Vaak is het puree, rijst, of aardappels met groente, vlees of vis en een soepje vooraf. Morgen krijg ik lekker frietjes”. En wat gaat Stefan als eerste doen als hij weer thuis komt? “Lekker bijkomen en naar buiten, want dat mis ik nu wel!”, antwoordt hij.

Jaydian: Beentjes in de lucht
Ook de driejarige Jaydian ligt in het ziekenhuis. Hij is uit zijn bedje gevallen en heeft zijn bovenbeen gebroken. Dat is erg zielig, want hij moet een paar weken met zijn beentjes omhoog hangen. Zoals je ook op de foto kunt zien. “Dit is nodig, omdat de breuk in zijn been alleen in die houding weer beter wordt”, legt de moeder van Jaydian uit.
Ook al kan de kleine Jaydian zijn bed niet uit, hij vermaakt zich wel. Een speciale zuster komt langs om voor hem leuke knutselactiviteiten te verzinnen die hij in bed kan doen. Maar de vriendjes waar hij vaak mee speelt ziet hij toch liever dan de zusters. “Jaydian krijgt erg graag bezoek”, vertelt zijn moeder. “Als zijn vriendjes langs komen wordt hij altijd helemaal vrolijk, dus hopelijk komen ze nog vaak langs. En gelukkig mag ik overdag en ‘s nachts bij hem zijn. Mijn bed staat naast het bed van Jaydian, dus dat is wel zo gezellig”. Net als Stefan vindt ook Jaydian het eten erg lekker. Volgens zijn moeder eet hij zelfs beter dan thuis! Nog even goed herstellen en dan kan Jaydian weer lekker buiten rennen en met zijn vriendjes spelen.

Het ziekenhuisverhaal van Jesper
Hoi, ik ben Jesper en heb heel veel keer in het ziekenhuis gelegen. Dan mocht ik soms niet naar de speelkamer omdat ik op een speciaal kamertje moest. Maar de zuster kwam vaak speelgoedjes brengen en ik had een TV helemaal voor me eigen alleen. Ook kwam de "knutselzuster" vaak bij me en dan maakte ik altijd mooie tekeningen met haar.
De zusters en broeders waren altijd heel lief voor mij en als ik alleen was kwamen ze lekker vaak met me kletsen. Eigenlijk is het ziekenhuis best gezellig, want je krijgt extra aandacht en lekker eten, en als je geluk hebt ook veel kadootjes.

Groetjes Jesper, 5 jaar

Vertel jouw ziekenhuisverhaal!
Heb je ook wel eens in het ziekenhuis gelegen? Wil je net als Jesper je verhaal aan ons vertellen? Dat mag! Mail jouw ziekenhuisverhaal naar de redactie van Jong of vraag de Jong-reporter om een interview met jou te houden. Mailen kan naar: jong@vlissingen.nl. We horen graag jouw belevenissen!