Vrijkopen slaven

Michiel raakt steeds meer bedreven in de zeemanskunst en het ondernemerschap. Zelfs ondanks het verbod van de Staten-Generaal aarzelt hij niet om deel te nemen aan de lucratieve wapenhandel. Hij bouwt een goede zakenrelatie op met de Marokkaanse sant, maar toont zijn omgeving tegelijkertijd een stukje van zijn rechtgeaardheid. Wanneer hij in 1644 met Nederlandse slaven wordt geconfronteerd aarzelt hij niet hen van de Marokkaanse handelaren vrij te kopen. Ook op zijn latere reizen zou hij dit aspect van zijn karakter laten spreken. Zijn laatste reis als ondernemer naar Marokko en de Antillen vindt plaats in 1651